Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2007

Το όχημα και η φούστα

Είχαμε πει πως θα πηγαίναμε για τσάι.
(φλώρικο - σοφιστικέ - κολλητικό)
Τα πρώτα τρία ραντεβού ακυρωνόντουσαν λίγο πριν βρεθούμε.
Και ύστερα είπα να το παίξω βαρύ πεπόνι και να μην ξαναπροτείνω έξοδο.

(Επαναπροσδιορισμός:
Ποιος ο ρόλος μου;
Αυτός του κυνηγού;
Όχι βέβαια!)

Και κάποτε(λολ), ένα ζεστό πρωινό Σαββάτου το τηλέφωνο χτύπησε.
Τόσο ζεστό το πρωινό που κυκλοφορούσα στο σπίτι με το μοναδικό παρεο-φουστάνι που βρήκα στη ντουλάπα. Πιο κιτς δεν γίνεται. Πορτοκαλί με κατι τεράστια ροζ και λαχανί λελούδια από την εποχή του Νώε.

Το τηλέφωνο απόκρυψη.

(Τσιριχτή φωνή εγώ) - Ναιιιιιιί;
-Γεια. Ισχύει ακόμη η πρόσκληση για τσάι;
-Ποιος είναι;
Johnny Depp. (χαρά εγώ)
Ο Π. είμαι. Είπα να πρωτοτυπήσω και να τηλεφωνήσω εγώ για ένα ραντεβού εν τέλη.
-Χμ να κοιτάξω την ατζέντα μου (ου να μου χαθείς καραψωνάρα , σε πήρε χαμπάρι ο άνθρωπος.)
Στις τρεις είναι καλά;
-Ναι αμέ.
-Καμάρα;
-Καλαμαριά δεν μένεις βασικά;
-Ναι.
-Οπότε να πούμε καλύτερα στη στάση Μαρτίου που μένω εγώ;
Έχω και όχημα πάμε από εκεί μετά κάπου.
-ΟΚ (ξανά χαρά εγώ)

Το καλύτερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί μεσημέρι καλοκαιριού στη Θεσσαλονίκη που σκάει ο τζίτζικας και ιδρώνεις χωρίς να κουνιέσαι, είναι να διαθέτεις αυτοκίνητο με αρκουδίσιον και να βολτάρεις χαλαρά , νιώθοντας συμπάθεια για τους υπόλοιπους -ποδαράτους- κοινούς θνητούς που τους τρώει η ζέστη -και η μαρμάγκα-

Αλλά υπολόγιζα χωρίς τον ξενοδόχο.

Φλας Μπακ : Μία εβδομάδα πριν σε μία βόλτα μου στα μαγαζιά ερωτεύτηκα μια φούστα(πράγμα καθόλου φυσιολογικό και πολύ ανησυχητικό καθότι και παρότι και διότι Νάντια και φούστα είναι δύο εκ διαμέτρου αντίθετα πράγματα.)
Ήταν μία από αυτές τις χακί αθλητικές με τσέπες και ένα μικρό σκίσιμο πίσω -πολύ όμορφη φούστα- plus με χωρούσε που είναι λόγος να αγοράσω κάτι.

(κοίταγμα ρολογιού) : ο κούκος έκραξε σαρανταοκτό κόμα πέντε φορές σημάδι πως η ώρα πλησίαζε δύο το μεσημέρι (don't ask)
-shit ίσα που προλαβαίνω.

Φόρεσα τη χακί φούστα μου.
Με τα πολλά έφυγα από το σπίτι τρεις παρά είκοσι.
Όπως κάθε φορά που έχω ένα σημαντικό ραντεβού να προλάβω, το αστικό περνάει από την στάση 10 μέτρα πριν φτάσω εγώ.
(6 είναι θα περάσει άλλο όπου να΄ναι εε ΕΕΕ ΕΕΕ;)
ένα τσιγάρο αργότερα έρχεται

Μπαίνω μέσα και φαντασιώνομαι πως βάζω ένα περίστροφο στο κεφάλι του οδηγού και του ουρλιάζω να το σανιδώσει. Αυτός φορώντας δερμάτινη στολή και μασώντας τσίχλα, υπακούει.
Στην πραγματικότητα απλώς κάθομαι σε μια θέση στο πίσω μέρος του αστικού ενώ η Stevie Nicks ουρλιάζει στα ακουστικά του mp3 μου
" Just like the white winged dove...
Sings a song...
Sounds like she's singing...
Whoo... whoo... whoo..."
Τρεις παρά δύο και ναι τα καταφέραμε άρχοντα οδηγέ. Είμαστε στην ώρα μας xD

Κατεβαίνω - κάθομαι στη σκιά - ανάβω τσιγάρο - περιμένω.

Εμφανίζεται αυτός.
Κρατάει κάτι στα χέρια.
Δεν είναι λουλούδια
δεν είναι σοκολατάκια (μα γιατιιιί;)
δεν είναι δαχτυλίδι αρραβώνων (sic)
Είναι κράνος.
Συναγερμός.

κράνος-μηχανή-φούστα
κράνος-μηχανή-φούστα

-Μην ανησυχείς, μου λέει.
(για να το λέει κάτι παραπάνω από μένα θα ξέρει οπότε και εγώ δεν ανησυχώ)

Και ενώ τα σχέδιά μου για αυτοκίνητο , αρκουδίσιον , δροσιά έχουν καταρρεύσει, φτάνουμε μπροστά στη μηχανή και:
*δεν είναι γουρούνα
*δεν είναι παπάκι
*είναι μία από αυτές τις τεράστιες μηχανές, ξέρετε , τις τεράστιες.
(το εμπεδώσαμε ή να το επαναλάβω;)
η μηχανή ήταν ΤΕΡΑΣΤΙΑ.

Ανέβηκα. (so far so good)

Πήγαμε ποσειδώνιο , διαλέξαμε μία έξτρα καγκούρικη καφετέρια και παρκάραμε ακριβώς στην είσοδο.

Κατεβαίνω.
Από τη λάθος μεριά.
Θα ήταν απείρως πιο ανώδυνο αν είχα κατέβει από τη μεριά του πεζοδρομίου. Μα δεν το σκέφτηκα.
Ακούστηκε ένα χρατς.
-όχι μικρό-
Ένα ΜΕΓΑΛΟ χρατς.
Ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ χρατς.

(χαχαχα σας ακούω που γελάτε σκατόμωρα)

-Π. νομίζω ότι έσκισα τη φούστα μου.
-(συγκαταβατικό χαμόγελο) Για γύρνα να δω.
-Χμ όχι δεν γυρνάω. Νομίζω ότι έσκισα ΠΟΛΥ τη φούστα μου.
-Γύρνα να δω παιδί μου.
(Γυρνάω.)
-έλα μωρέ δεν φαίνεται όυτε το βρακί σου.
(Να χαρώ εγώ τώρα , ναι;)

Ντρέπομαι. Ντρέπομαι πολύ. Το χρώμα μου το υποδηλώνει
-Μην ανησυχείς , μου λέει.
Στα αλήθεια δεν είναι τίποτα. Εγώ μια φορά έφαγα μία υπέροχη τεράστια βούτα στη μέση ενός πολύ χάι μπιτς μπαρ. Εκεί να δεις γέλιο.

(Α ρε Π.
Εγώ στη θέση σου θα κυλιόμουν στην άσφαλτο από τα γέλια και εσύ ντροπιάζεσαι για να μην ντρέπομαι εγώ.
Κουλό.)

Η υπόλοιπη ώρα κύλησε πολύ φυσιολογικά.
Όσο φυσιολογικά δηλαδή μπορεί να είναι κάτι στο οποίο συμμετέχει μία Νάντια.

Όταν σκέφτομαι αυτό το πρώτο μας ραντεβού με τον Π. γελάω.
Πλέον.
Τουλάχιστον ήταν ένα αξέχαστο ραντεβού.

Όσο για τη φούστα...
Ήταν σαν τον Τιτανικό.
Βούλιαξε στο παρθενικό της ταξίδι
(λίγο μελό για το τέλος μου είπαν πως είναι δοκιμασμένη συνταγή)

15 σχόλια:

sunday είπε...

XAxaxaXA!!! Ούτε που φαίνεται το βρακί σου!!! ΧΑχαχαχΑΧχα.
Πάλι καλά που γίνονται και τέτοια ρε συ Clem*...

A Girl Called Clementine είπε...

Γενικώς δεν ξέρω αν γίνονται τέτοια. αλλά η δική μου ζωή καλώς ή κακώς είναι γεμάτη από τέτοια σκηνικά..

Rizobreaker είπε...

Μια χαρά σε βρίσκω... ;-)

k* είπε...

mouaxaxaxaxaxaxaaxaxaxxaxaxaxaxa
i agapimeni sou thili to skouliki exei kylistei sto patwma
kai exei na sou pei oti grafeis poly omorfa kai glafyra xD

s'agapwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwww
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
k*

Inner silence είπε...

XAXAXAXA

Makran to kalutero pou exw diavasei apo sena!

Moutsss :*))

Narita είπε...

κράνος-μηχανή-φούστα σημειώσατε Χ(ρατς)

A Girl Called Clementine είπε...

είχε και συνέχεια είναι η αλήθεια...

σε κάποια φάση και ενώ συζητάγαμε ξέχασα τους beatles και για να βοηθήσω τον συνομιλητή μου να καταλάβει για ποιούς μιλάω του είπα: έλα μωρέ αυτό το συγκρότημα που όταν το άκουγαν τα κοριτσάκια ούρλιαζαν και έκλαιγαν (όπως κάνουν οι ρουβίτσες ένα πράμα) και που ο φροντμαν τους τσιτσιδώθηκε σε ένα κρεβάτι με μια άσχημη κινέζα.
μετά τη σκοτώνεις ή δεν την σκοτώνεις την ανήδεη;

στην πυρά.



τεσπα πέρα από κάθε αστείω σας μερσώ για την προσοχή που με δίνετε... εγώ ήμουν σίγουρη πως κανείς δεν θα έμπαινε στον κόπο να διαβάσει ένα τέτοιο κατεβατό...
Περαστικά σας =Ρ

A Girl Called Clementine είπε...

αστείω όπως λέμε πικρώ ξινώ αλμυρώ και όλες οι γνωστές λέξεις που τελειώνουν σε ω (μούτζες)

Marilou είπε...

xaxaxa
kala clem, pragmatika me ekanes na gelasw me kalo tropo giati aytes tis meres kiliemai sta patwmata..
o kalos moy efige gia fadaros k ola ta alla nea tis zwis moy pane apo to kako sto xeirotero kai ola pianoyn pato.
kai me ola ayta, petixa ton antra me ti mixani (de 3erw an eixes diavasei sta proigoymena post moy) extes poy imoyna tooooso xalia.. poy de pigaine allo!
alla meta kai egw gelasa toso poli, giati sta fernei etsi telika i zwi oxi poy de to perimeneis kan.. alla poy meneis me to stoma anoixto!
loipon, gia na mi se varainw me ta dika moy psixi mou, itan to kalitero post!
kai to kalitero giatriko moy gia simera!!!!
na'sai pada kala
kai pada gelasti!
polla polla polla polla filia
x

Mogwai είπε...

μα για τσαι???????

A Girl Called Clementine είπε...

marilou μου χαιρομαι που σε έκανα να γελάσεις χεχ και θενξ ουανσ εγκαιν για τα υπέροζα λόγια σου xD

Mogwai γάμησετα φίλος... είδες τι κόσμος κυκλοφορεί; όπως έγραψα και μένανε μου φάνηκε πολύ φλώρικο στην αρχή χόχο ελπίζω να μην το διαβάσει αυτό ο Π. αλλά αυτή τη στιγμή που σου γράφω πίνω ένα υπέροχο ζεστό πράσινο τσάι με μέλι.. :P

καλωςήρθες :)

xxx
Clem*

Μενελαος είπε...

Έφταιγε το κράνος, η μηχανή, η δήθεν δικαιολογία του τσαγιού, το κουμιτέ του φίλου σου και οι επικοδομητικοί σας διάλογοι!

Θρασύβουλος είπε...

Το χω διαβάσει εδώ και μέρες αλλά δε προλάβαινα ν' αφήσω σχόλιο! Είναι φανταστικό.Πολύ πλάκα! Δε με βρίσκεις βέβαια σε καλή φάση, κοντεύω να πάθω νευρικό κλονισμό αλλά το παλεύω!!

A Girl Called Clementine είπε...

μενέλαος : φταίνε και μου φταίνε όλα. το σύστημα και η μάνα μου που με έφερε σε αυτή την άδικη κοινωνία που άλλους τους ανεβάζει και άλλους τους κατεβάζει ααααχ

θρασύβουλος : γιατί πουλί μου;
τι έπαθες; ποιός σε πείραξε;
για όλα φταίει το σύστημα επαναλαμβάνω
Don't let them get you down!
και θυμίσου :
Όταν όλα και όλοι σου γυρνάν την πλάτη το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να τους τη γυρίσεις και εσύ =Ρ

xxx
Clem*

Θρασύβουλος είπε...

Ένας εν ονόματι "the blue" και ένας νίκος! Αλλά τωρα είμαι καλύτερα!!Κοίτα τι μου γραψε αυτό το τσόφλι σε μια ανάρτηση περί ποδοσφαίρου(συυγνώμη που έχω και γνώμη επι του θέματος) που έχω στο μπλογκ μου.Μετά του απάντησα κι εγώ στο δικό του! Το τσόφλι, με σύγχισε νυχτιάτικα!Με τον νίκο είχαμε μαλώσει άλλη φορά αλλά είναι φίλοι..Με τον νίκο είχα μαλώσει στο μπλογκ του π.κ.(Στον ήσκιο του ίσκιου)σε μια ανάρτηση του π.κ. για κάτι μυθικά πουλιά.Άμα θες δες τα!μάκια!



blogger template by lovebird