Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2010

Οι εποχές μου πέρασαν

Ήταν άνοιξη και νόμιζα πως ήξερα.
Νόμιζα πως τα σχέδια υπάρχουν,
δημιουργούνται για να υλοποιούνται.
Πως ένα τακτικό μυαλό,
βάζει τα πάντα σε τάξη και τα κάνει πραγματικότητα.

Κι ύστερα ήταν καλοκαίρι.
Δεν είμαι σίγουρη μα νομίζω πως ήταν καλοκαίρι.
Και σκεφτόμουν:
‘Να τώρα γράφω το άλφα
και δες όλα παίρνουν σχήμα σιγά-σιγά.

Και το φθινόπωρο…
Άλλαζα χωρίς να γνωρίζω αν όντως δημιουργώ αλήθειες,
ή αν απλώς ρίχνω τα φύλλα μου περιμένοντας το χειμώνα.

Ο χειμώνας
Ήρθε χωρίς προειδοποίηση
Και ήταν ο πιο δραστικός απ’ όλες τις εποχές!
Δεν με ρώτησε αν ήμουν έτοιμη.
Απλώς χιόνισε και έβγαλε κρύο.
Και δεν υπήρχε πια η βούληση,
ήμουν απλώς ένα γυμνό δέντρο.
Μονάχα κλωνάρια που ψάχνουν τρόπο να προστατευτούν.

Ο χειμώνας.

Είναι το ωμέγα.
Το τέλος της αλφαβήτας
Δεν είναι η συνέχεια αριθμών που αγγίζουν το άπειρο.
Μία τελεία.

2 σχόλια:

ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει.. είπε...

ποσο αληθινο.. μου φερνει στο μυαλο ακριβως μια μικρη "σουμα" του τελευταιου μου χρονου.. αυτο που ειπες.. αραγε, γιατι να πιστευουμε στα σχεδια και στην πραγματοποιηση τους και μετα η πραγματικοτητα να τα σκορπιζει στο χειμωνιατικο αερα..?

SKan είπε...

"Άλλαζα χωρίς να γνωρίζω αν όντως δημιουργώ αλήθειες"

Πόσο μ άρεσει.



blogger template by lovebird