The Cat Person Vol.2 "Life"

Είμαι η μεγαλύτερη κόρη μιας εξαμελούς οικογένειας.
Μεγάλωσα και μεγαλώνοντας μεγάλωνα και τα αδέλφια μου.
Η σχέση της οικογένειάς μου με τα ζώα είναι κάτι περισσότερο από άριστη.
Μεγάλωσα και μεγαλώνοντας είχα δίπλα μου σκύλους, γάτες, άλογα, παπαγαλάκια, ψάρια και λοιπά αγαπημένα πλάσματα.
Όταν πριν περίπου δέκα μήνες βρήκαμε στα σκουπίδια τη Nalla και την Πανδώρα,
δεν φανταζόμουν το τι θα μου διδάξουν.
Έχω πιάσει πολλά νεογέννητα μωρά στα χέρια μου, αλλά το τι σημαίνει γέννηση, δημιουργία ζωής, ίσως να μην το κατάλαβα ακόμη απόλυτα, αλλά το ένιωσα σε μεγάλο βαθμό πριν δύο περίπου μήνες.
Η Nalla μου έγινε μανούλα.
Η Nalla μου που ένα μωρό είναι και η ίδια, έκανε μωρά.
Ένα τόσο υπέροχο πλάσμα έβγαλε από μέσα του άλλα τέσσερα υπέροχα μικροσκοπικά πλασματάκια.
Και τα κράτησε ασφαλή, ζεστά, χορτάτα.
Μια γάτα που λίγες ώρες μετά τη γέννησή της πετάχτηκε στα σκουπίδια, οδηγούμενη από ένστικτα,
τα έκανε όλα σωστά.
Δεν είναι πως δεν ήξερα πως έτσι θα γίνει. Είναι που πρώτη φορά γίνομαι μάρτυρας, ζώντας μαζί με τα θαυματάκια αυτά.
Η Clara, ο Akita, ο Nallaki jr και ο Snake είναι τέσσερα μικρά θηριάκια.
Καλως ήρθατε στον κόσμο των μεγάλων θηρίων.

1. Η Clara.

2. O Akita.

2. O Nallaki jr

4. O Snake

Το μήνα που μας πέρασε.

Θα το κάνω και εγώ.
Αυτά είναι τα δέκα σημαντικότερα πράγματα του μήνα που πέρασε, σε σχεδόν τίτλους.

1.Απολύθηκα.
Ω ΝΑΙ! Αγαπημένοι μου διαβαστές παίζει να είστε οι μόνοι που δεν είχα πρήξει για το πόσο πολύ θέλω να απολυθώ. Από τον ενάμιση συνολικά χρόνο που δούλεψα στο π******, χαλαρά τον ένα γκρίνιαζα πως θέλω αλλά δεν με απολύουν. Mission accomplished, την αποζημίωση τη φάγαμε ή μάλλον την ήπιαμε μέσα σε μία εβδομάδα!

2.Έγινα 22
Ολόκληρη κοπέλα. Δεν θυμάμαι πολλά, εκεί έφυγε η μισή αποζημίωση, πρέπει να πέρασα καλά πάντως.... Την επόμενη ξύπνησα πανικόβλητη νομίζοντας πως έχω αφήσει την εξώπορτα ανοιχτή και τα κλειδιά επάνω. Αποδείχτηκε πως όλα ήτο άντερ κοντρόλ και εγώ φορούσα και πιτζάμες, αμέ!

3.Το μπλογκ έγινε 4
Ετοίμαζα χαρές και πανηγύρια αλλά κάπου στις μέσες των ετοιμασιών απολύθηκα και ξέχασα και το όνομα μου. Άντε και του χρόνου!

4.Πήρα ποδήλατο
Ε-πι-τέ-λους. Mountain, με αναρτήσεις, και δισκόφρενο, αμέ.
 Έχει μόνο ένα κακό.
 Αγωνιστική σέλα.
O κώλος μου με πεθαίνει περισσότερο από το πετάλι.
True story.

5.Κουρεύτηκα
Το ξέρω μπορεί να μη φαντάζει τόσο σημαντικό, αλλά μου έφυγε το κλαπέτο μέχρι να πετύχουμε αυτό που ήθελα. Τον τελευταίο μήνα παίζει να έχω πάει για κούρεμα περισσότερες φορές απ' ότι τα τελευταία δύο χρόνια συνολικά.

6.Μαραθωνιάστηκα
Όχι στην κυριολεξία, αλλά έτσι όπως ήμουν χτες θα μπορούσα και μαραθώνιο να τρέξω.
Ξεκίνησα με τα πόδια από την Π. Μελά με σκοπό να περπατήσω λίγο παραλία και μετά να πάρω λωφορείο για καλαμαριά αλλά σε κάποια φάση το έχασα τελείως και ξαφνικά βρέθηκα έξω από το σπίτι μου. Σε 45 λεπτά, αλήθεια, να κάνω και σταυρουδάκι. Ούτε το λωφορείο τόσο γρήγορα.

7. Ερωτεύτηκα
Ο μαραθώνιος που λέγαμε που λέτε να οφείλετε;
Λοιπόν αγαπημένα μου παιδιά, επειδής εγώ τα συμπτώματα αυτά πρώτη φορά τα έχω, δηλώνω πως ο έρωτας είναι για τον πούτσο (με το μπαρδόν). Πόσο μάλλον όταν το αντικείμενο του πόθου μας, μας κάνει τη ζωή δύσκολη. Enough said.

8. Σχεδόν τελείωσα το tattoo.
Ούτε ο Κlimt τόσο καιρό πια για να τελειώσει τον πίνακα. Οι φίλοι μου μόνο μπουκάλι δεν μου άνοιξαν, κόντευα να κλείσω χρόνο με ένα μισοτελειωμένο tattoo στο χέρι.
Ο Jamer έδωσε ρέστα, μεγαλούργησε, μιλάω για αυτόν και κλαίω  :P
Μία τελευταία μικρήηηη συνεδριούλα έμεινα, για τις λεπτομέρειες και θα είμεθα έτοιμοι λέμε!

9.Πάρταρα.
Πάρταρα τόσο πολύ, τόσο έντονα τόσο συνεχόμενα. Μετά από ενάμιση χρόνο σκλαβιάς με μια δουλειά που με ανάγκασε να χάσω, συναυλίες, party, events μεγατόνων κουτουλου κουτουλου, έβγαλα όλα μου τα απωθημένα σε ένα μήνα. Άντε γεια!

10. Κέρδισα 50 ευρώ στο κίνο.
Ψέμματα αλλά αλήθεια δεν βρίσκω κάτι άλλο σημαντικό ή σχεδόν σημαντικό, αφήνω ανοιχτό το όπτιον του edit για αργοτερότερα.

ΥΓ Καλό μήνα!

ΥΓ2 Το ποστ είναι βασισμένο σε αληθινά γεγονότα.

ΥΓ3 Και ελαφρώς κλεμμένη ιδέα από την Flonsavardu

edit: work in progress και αυτή ήτο η καλυτερότερη φώτο που μπόρεσα να βγάλω δεδομένου ότι αυτοτραβήχτηκα (το παιδί λάστιχο έγινα για πάρτη σας λέμε)

The Cat Person

Πριν τρεις μήνες περίπου ακούσαμε νιαουρίσματα να έρχονται μέσα από ένα κάδο. Εκεί βρήκαμε 4 τοσοδούλικα πονικτογατάκια έτοιμα να πεθάνουν από ασφυξία κ κρύο. Τα πήραμε χωρίς να πιστεύουμε πως έχουν κ πολλές ελπίδες. Την πρώτη μέρα τα τυλίξαμε κ προσπαθήσαμε να κρατήσουμε τη σκυλίτσα μας μακρυά από φόβο μη τους κάνει κακό. Τη δεύτερη μέρα ξυπνήσαμε κ τα βρήκαμε να κουρνιάζουν στην αγκαλιά της. Δυστυχώς τα δύο δεν τα κατάφεραν, ή μπορούμε να το δούμε και από άλλη οπτική γωνία μιας κ όταν τα βρήκαμε ήταν ωρών άρα δύσκολο να επιβιώσουν, τα δύο τα κατάφεραν.

Η Νάλλα κ η Πανδώρα.

Η Νάλλα είναι η πανέμορφη γκρι γάτα με την υπέροχη ροζ μυτούλα.

Η Νάλλα τρελαίνεται να πιπιλάει όποιο δάχτυλο βρει.

 Είναι ένα μωράκι. 

Η Πανδώρα είναι το πιο γλυκό πλάσμα που υπάρχει. Την τεντώνεις, την πετάς στον αέρα, την κάνεις μπαλίτσα κ αυτή όχι μόνο κάθεται κ υπομένει τα πάντα αλλά γουργουρίζει με ευχαρίστηση.

Η Νάλλα κ η Πανδώρα πρόσφατα άρχισαν να αναρριχώνται των κουρτινών μας. 

Τον υπόλοιπο καιρό κοιμούνται δίπλα στο τζάκι. 

Έχω αρχίσει να σκέφτομαι πως ο ήλιος τρέφει τα παιδιά κ ο ύπνος τα μοσχάρια (κ τις γάτες). 

Αλλά μόνο δίπλα σε ένα τζάκι. 

Αποχαύνωση ρούλεζ!

Nalla & Pandora

La Femme Parallel

She sent me to the clouds,
She showed me the stars.

Always losing herself a bit, in the clouds.
Always losing herself a bit, in the stars.


Self Portrait 11.09.2010

The Dangerous Breed

Αν και δεν συνηθίζω τέτοιου είδους ποστ, όταν μου ήρθε αυτό το μέιλ θυμήθηκα μια εκστρατεία πριν μερικά χρόνια υπέρ σκύλων "επικύνδύνης ράτσας" όπως πιτ-μπουλ , ροτβάιλερ κοκ.
Επειδή υπήρξα χρόνια ιδιοκτήτρια ράτσας της ομάδας 2 και λατρεύω όλα τα μολοσοειδή και γενικώς όλα τα σκυλιά , αποφάσισα να ποστάρω λοιπόν το παρακάτω.


If you are an owner of a dog that belongs to a 'dangerous breed' category and you also have a child or a visiting small child please take this as a warning.


Don't leave your dog with a small child unattended under any circumstances!!!


Only one little moment was enough for the following to happen.


See the photo below .....

....................
...............
...........
........
....
..

.

Ένας πολύ χαριτωμένος τρόπος για να ξανασκεφτούμε ποιός κινδυνέυει από ποιόν.
Και βεβαίως δεν εννοώ πως ο σκύλος κινδυνεύει από το μωρό της φωτογραφίας αλλά από τον άνθρωπο γενικώς ο οποίος παμπολλές φορές καταφέρνει να δημιουργήσει προβληματική συμπεριφορά στο σκύλο του και μετά αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες του.

καλησπέρα κύριε φωτογράφε

Ίσως κάποιοι από εσάς να γνωρίζεται ήδη πως η νέα μου καριέρα είναι αυτή του φωτογράφου. (χαχαχα ντομάτες)

Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη μιας και σήμερα έκανα το πρώτο μου κοντάκτ και σκάναρα μερικές πικς κατευθείαν από το φιλμ (δεν άντεξα να περιμένω να τις εκτυπώσω κανονικά όπως όλος ο κόσμος).

Μιας λοιπόν και είμαι τόσο ενθουσιασμένη λέω να σας πρίξω λιγάκι και να σας δείξω μερικές από αυτές τις φωτογραφίες...



Άλλωστε λόγω συνθηκών δεν έχω εύκαιρο το ιντερνετ οπότε δεν προβλέπετε να ανεβάσω κάποιο "ποίημα" στα κοντά, ελπίζω με αυτό το ποστ να σας υπενθιμίζω επαρκώς την παρουσία μου.

Η πρόσκληση νούμερο δύο

Ύστερα από πρόσκληση του αγαπητού φριράιντερ πέρνω και εγώ μέρος στο εξής υπέροχο παιχνιδάκι.

Οι κανόνες του πηγαίνουν ως εξής:

1. Ανάρτησε στο blog σου τρία SleeveFaces. (Σημ: παίρνουμε έναν δίσκο βινυλίου ο οποίος στο εξώφυλλο του έχει μια εικόνα, κυρίως ένα πορτραίτο αλλά και όχι μόνο, το προσαρμόζουμε πάνω στο δικό μας πρόσωπο ή σώμα και τέλος τραβάμε φωτογραφία το αποτέλεσμα). Τράβηξε κατά προτίμηση την φωτογραφία μόνος σου, είναι πιο δύσκολο αλλά έχει πλάκα.
2. Επέλεξε πέντε ακόμη για να κάνουν το ίδιο.

Δυστυχώς δεν μου βρήκα τουσ δίσκους που ήθελα οπότε λέω να κάνω ενα tribute στους queen που τυγχάνει να είναι και οι αγαπημένοι της μήτηρ , δύο φωτογραφίες μονάχα η τρίτι χάθηκε κάπου στο δρόμο...






με τη σειρά μου προσκαλώ όσους έχουν όρεξη να το κάνουν και όχι μονάχα πέντε άτομα :D

μη το πεις ούτε του παππά

νέα οδηγός , χάρος στο τιμόνι
αλλά όπως μου είπε και κάποιος
"μην ανησυχείς, μόνο την πρώτη βδομάδα θα ξαφνιάζονται αυτοί που θα σκοτώνεις
μετά θα σε μάθουν...."

Ένας Σατανάς Κανονικός

Θυμήθηκα σήμερα πως όταν ήμουνα μικρή
και τα γόνατα μου ήταν γεμάτα γρατσουνιές και "οικόπεδα"
και ακόμη έπαιζα κάθε απόγευμα στη γειτονιά με όλα τα άλλα πιτσιρίκια
ήμασταν πεπεισμένοι πως υπάρχουν τετράφυλλα τριφύλλια
Ήταν κάτι σαν κυνήγι θησαυρού...
Ήμουν σίγουρη πως κάποια στιγμή θα βρω ένα και τότε θα γίνω ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου ολάκερου.

Όταν ήμουνα μικρή
και τα γόνατα μου ήταν γεμάτα οικόπεδα ,
ήμουν ένας διάβολος κανονικός.

Μια άνοιξη που τα λουλούδια μόλις είχαν αρχίσει να ανθίζουν
και εγώ έτρεχα με τα κοντομάνικα και ας έκανε κρύο ακόμη,
μάτιασα κάτι χρυσάνθεμα στον κήπο του γείτονα.
Τόσο πολύ μου άρεσαν που αυτομάτως τα έκανα ισάξια των τετράφυλλων τριφυλλιών.
Σαπουνάκια τα λέγαμε τότε , όχι χρυσάνθεμα.
Τα μάδησα όλα....
Δεν άφησα ούτε ένα ανθάκι.
Ένα βάρβαρο μικρό σατανάκι.
Αυτό ήμουν.
Ο γείτονας που είχε έναν υπέροχο κήπο (δεν κατάφερα να του τον ρημάξω ολόκληρο)
ποτέ δεν έμαθε ποιος ήταν ο κακοποιός που κατέστρεψε το όμορφο λουλούδι του...

Μια άλλη φορά βρήκα ένα χρυσό σπρέι στην αποθήκη του σπιτιού μου
δίπλα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο και τις γιρλάντες που άφηναν παντού χρυσόσκονη και εκνευριζόταν η μάνα μου.
Το μόνο που ήξερα να γράφω τότε ήταν η αλφαβήτα και αυτή μισή.
Πήρα λοιπόν το υπέροχο χρυσό σπρέι
και ξεκίνησα από την αυλόπορτα μας συνεχίζοντας στον τοίχο δίπλα.
Α μεγάλο , α μικρό
Β μεγάλο , β μικρό
Δυστυχώς αυτή τη φορά υποψιάστηκαν ότι εγώ την είχα κάνει τη δουλειά οπότε δεν την έβγαλα καθαρή...

Η γιαγιά μου πάντα απορούσε από ποιόν πήρα...
αντί να κάτσω να παίξω με κούκλες εγώ έτρεχα και έπαιζα "γερμανικό" ποδόσφαιρο με τα αγόρια.
Κορίτσι πράμα μου έλεγε.
Έλα να μείνεις μαζί με τη γιαγιά ένα μήνα και να σε κάνει μια μικρή νοικοκυρούλα.
Τόσες φορές μου το έχει πει αυτό όσο ζω που μου έχει δημιουργήσει ψυχολογικό...
Ακόμη και σήμερα είμαι μια τεράστια ακατάστατη γυναίκα.
Και η γιαγιά ακόμη λέει
Δεν θα σε πάρει κανένας εσένανε...
Δεν έχεις που δεν έχεις προίκα
δεν είσαι και νοικοκυρά....

Τώρα που ξεκίνησα όλο αναμνήσεις μου έρχονται στο μυαλό...

Για ντουβάρια που είχαμε γκρεμίσει όοολα τα σκατόμωρα μαζί και είχαμε μεταφέρει τις τεράστιες πέτρες του στη μέση του δρόμου για να σταματήσει όποιο αυτοκίνητο περνάει και να το ληστέψουμε..

Μια άλλη φορά είχα πάει σε ένα μαντρί.
Κανονικό μαντρί.
Με αρνάκια και τράγους
και κοπριά που μύριζε και έκανα γκριμάτσες
και τσομπανόσκυλα που είχαν το πιο απαλό τρίχωμα
και ήταν πιο ήρεμα από ψάρι σε γυάλα.
από εκείνο το μαντρί πήρα ενθύμιο.
Δύο κερατάκια από κατσικάκι.
Ζεστά ακόμη.
Τα κρατούσα και περπατούσα με καμάρι.
Πόσο θα άρεσαν στη μαμά σκεφτόμουν.
Μου απαγόρεψαν να βγω από το σπίτι για μία βδομάδα
και δεν με ξανά άφησαν να πάω σε μαντρί
ή στάβλο.
Τα κερατάκια πετάχτηκαν φυσικά και η μάνα μου έγινε χορτοφάγος....

κοντά στο σπίτι μου
υπήρχε ένα άλσος που παλιά ήταν και στρατόπεδο.
Εκεί πολλοί πήγαιναν και έδεναν τα άλογα τους και τα άφηναν για λίγο.
Πολλά απογεύματα πέρασα δίπλα σε όμορφες άσπρες φοράδες να τις ταΐζω μήλα και να προσπαθώ να μιμηθώ το χλιμίντρισμα τους.

Τώρα μετά από τόσα χρόνια δεν πλησιάζω λιγότερο από δύο μέτρα άλογο.
Τα φοβάμαι..
Τότε όμως ανίδεη τελείως...
Νόμιζα πως όλα τα άλογα είναι η καλόκαρδη Μαύρη Αστραπή ....

Πέρασαν τα χρόνια
και πλέον άλογα δεν έχει σε εκείνο το παλιό στρατόπεδο...
Ούτε άλσος θα υπάρχει σε λίγο.
Ανάπλαση και κοινοτικά προγράμματα μπήκαν στη μέση.
Και ο γείτονας πλέον έχει ψηλή περίφραξη για να μην μπορεί κανείς ούτε να ματιάσει τα σαπουνάκια του.
Η αυλόπορτα πάει.
Και η αυλή μαζί....

Ωραία ήταν τότε
που ήμουν ένας σατανάς κανονικός...

ΥΓ οκ η φώτο είναι πολύ πριν γίνουν όλα όσα λέω αλλά είμαι πολύ γκάνγκστα νομίζω και ΕΠΡΕΠΕ να την ανεβάσω

Κονγκό

Στο Κογκό καθημερινά καταγράφονται 10 βιασμοί γυναικών και κοριτσιών.
Το 70% του γυναικείου πληθυσμού έχει καταγγείλει πως έχει βιαστεί ΤΟΥΛΆΧΙΣΤΟΝ μία φορά στη ζωή του μέχρι τώρα (και πιστέψτε με δεν θα είναι η τελευταία).
Οι βιασμοί είναι μαζικοί από μέλη του στρατού και ομάδες εκφοβισμού.
Τις περισσότερες φορές τα θύματα μένουν με "προίκα" ανεπανόρθωτες σωματικές βλάβες.
Βέβαια μετά από τέτοιο εξευτελισμό ο γάμος είναι το τελευταίο που μπορούν να ελπίζουν...

"Μία γυναίκα βιάζεται από 5 ή 6 άτομα μαζί αλλά δεν είναι μονάχα αυτό. Μετά το βιασμό πυροβολούν με ένα όπλο μέσα στον κόλπο τους. Όλα αυτά τα χρόνια δεν έχω δει κάτι παρόμοιο. Έχω συναντήσει και πριν τόσο μεγάλο αριθμό βιασμών αλλά αυτό που με σοκάρει δεν είναι ο αριθμός αλλά ο τρόπος με τον οποίο βιάζονται."
-Dr. Mukwege-



θύματα βιασμού δεν πέφτουν μονάχα γυναίκες. Υπάρχουν κορίτσια -και αγόρια- που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 3 ετών.


"Υπάρχει μία επιθυμία για κτηνωδίες εδώ στο Κονγκό. Έχω δει 2χρονα και 3χρονα παιδιά να βιάζονται. Θέλουν να μας σκοτώσουν αλλά είναι περισσότερο οδυνηρό να σκοτώσουν την ψυχή μας αντί αυτού"
-Marie-Madeleine Kisoni , κοινωνική λειτουργός-

Ανατριχίλα;
Θυμός;
Οδύνη;
και ύστερα κάποιος θα πει πως η ζωή συνεχίζεται...
Δεν θέλω να συνεχιστεί αν είναι να συνεχιστεί με αυτό τον τρόπο.

(πηγές: www.thenation.com , www.msmagazine.com)

Zwaziland-Ζουαζιλάνδη

Μέσα σε 7 μόλις χρόνια το όριο ζωής φτάνει στα 32 χρόνια από τα 58 που βρισκόταν το 2000.
Η χώρα με πληθυσμό μόλις ένα εκατομύριο ανθρώπους που όμως έχει πετύχει ένα παγκόσμιο ρεκόρ.
Το υψηλότερο ποσοστό φορέων του ιου HIV.
Ο λαός της Ζουαζιλάνδης λοιμοκτονεί τη στιγμή που ο Βασιλιάς της κατατάσεται στη 15η θέση της λίστας Forbes με τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο.
Ο λαός της Ζουαζιλάνδης λοιμοκτονεί τη στιγμή που ο Βασιλιάς της ετοιμάζεται να διαλέξει τη 14η γυναίκα του λίγο πριν έρθει η ώρα να προχωρήσει και στη 15η.
Αυτός είναι ο κόσμος μας λοιπόν.
One World.

Back To Black

I tread a troubled track
My odds are stacked
I'll go back to black.

my tiger

My tiger goes grrrr
I love Thrasivoulos.

Τα αμύγδαλα

Η αγάπη είναι σαν τα αμύγδαλα.
Δεν μαρέσουν.
Αλλά αν δω κάποιον να τα τρώει ζηλεύω....

Και πέφτω με τα μούτρα.

Και τσακ να σου και το πικρό. Είναι μπλιαχ.
Υπόσχομαι πως δεν θα ξαναφάω αμύγδαλα.
Άφτερ ολ δεν μου αρέσουν βρε αδερφέ.... οχουυ

Μη τρώτε αμύγδαλα ρε παδιά ζηλεύω... μη.

Υ.Γ. Η εικόνα είναι άσχετη αλλά παρόλα αυτά δική μου.