Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κλεμένα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κλεμένα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

Το μήνα που μας πέρασε.

Θα το κάνω και εγώ.
Αυτά είναι τα δέκα σημαντικότερα πράγματα του μήνα που πέρασε, σε σχεδόν τίτλους.

1.Απολύθηκα.
Ω ΝΑΙ! Αγαπημένοι μου διαβαστές παίζει να είστε οι μόνοι που δεν είχα πρήξει για το πόσο πολύ θέλω να απολυθώ. Από τον ενάμιση συνολικά χρόνο που δούλεψα στο π******, χαλαρά τον ένα γκρίνιαζα πως θέλω αλλά δεν με απολύουν. Mission accomplished, την αποζημίωση τη φάγαμε ή μάλλον την ήπιαμε μέσα σε μία εβδομάδα!

2.Έγινα 22
Ολόκληρη κοπέλα. Δεν θυμάμαι πολλά, εκεί έφυγε η μισή αποζημίωση, πρέπει να πέρασα καλά πάντως.... Την επόμενη ξύπνησα πανικόβλητη νομίζοντας πως έχω αφήσει την εξώπορτα ανοιχτή και τα κλειδιά επάνω. Αποδείχτηκε πως όλα ήτο άντερ κοντρόλ και εγώ φορούσα και πιτζάμες, αμέ!

3.Το μπλογκ έγινε 4
Ετοίμαζα χαρές και πανηγύρια αλλά κάπου στις μέσες των ετοιμασιών απολύθηκα και ξέχασα και το όνομα μου. Άντε και του χρόνου!

4.Πήρα ποδήλατο
Ε-πι-τέ-λους. Mountain, με αναρτήσεις, και δισκόφρενο, αμέ.
 Έχει μόνο ένα κακό.
 Αγωνιστική σέλα.
O κώλος μου με πεθαίνει περισσότερο από το πετάλι.
True story.

5.Κουρεύτηκα
Το ξέρω μπορεί να μη φαντάζει τόσο σημαντικό, αλλά μου έφυγε το κλαπέτο μέχρι να πετύχουμε αυτό που ήθελα. Τον τελευταίο μήνα παίζει να έχω πάει για κούρεμα περισσότερες φορές απ' ότι τα τελευταία δύο χρόνια συνολικά.

6.Μαραθωνιάστηκα
Όχι στην κυριολεξία, αλλά έτσι όπως ήμουν χτες θα μπορούσα και μαραθώνιο να τρέξω.
Ξεκίνησα με τα πόδια από την Π. Μελά με σκοπό να περπατήσω λίγο παραλία και μετά να πάρω λωφορείο για καλαμαριά αλλά σε κάποια φάση το έχασα τελείως και ξαφνικά βρέθηκα έξω από το σπίτι μου. Σε 45 λεπτά, αλήθεια, να κάνω και σταυρουδάκι. Ούτε το λωφορείο τόσο γρήγορα.

7. Ερωτεύτηκα
Ο μαραθώνιος που λέγαμε που λέτε να οφείλετε;
Λοιπόν αγαπημένα μου παιδιά, επειδής εγώ τα συμπτώματα αυτά πρώτη φορά τα έχω, δηλώνω πως ο έρωτας είναι για τον πούτσο (με το μπαρδόν). Πόσο μάλλον όταν το αντικείμενο του πόθου μας, μας κάνει τη ζωή δύσκολη. Enough said.

8. Σχεδόν τελείωσα το tattoo.
Ούτε ο Κlimt τόσο καιρό πια για να τελειώσει τον πίνακα. Οι φίλοι μου μόνο μπουκάλι δεν μου άνοιξαν, κόντευα να κλείσω χρόνο με ένα μισοτελειωμένο tattoo στο χέρι.
Ο Jamer έδωσε ρέστα, μεγαλούργησε, μιλάω για αυτόν και κλαίω  :P
Μία τελευταία μικρήηηη συνεδριούλα έμεινα, για τις λεπτομέρειες και θα είμεθα έτοιμοι λέμε!

9.Πάρταρα.
Πάρταρα τόσο πολύ, τόσο έντονα τόσο συνεχόμενα. Μετά από ενάμιση χρόνο σκλαβιάς με μια δουλειά που με ανάγκασε να χάσω, συναυλίες, party, events μεγατόνων κουτουλου κουτουλου, έβγαλα όλα μου τα απωθημένα σε ένα μήνα. Άντε γεια!

10. Κέρδισα 50 ευρώ στο κίνο.
Ψέμματα αλλά αλήθεια δεν βρίσκω κάτι άλλο σημαντικό ή σχεδόν σημαντικό, αφήνω ανοιχτό το όπτιον του edit για αργοτερότερα.

ΥΓ Καλό μήνα!

ΥΓ2 Το ποστ είναι βασισμένο σε αληθινά γεγονότα.

ΥΓ3 Και ελαφρώς κλεμμένη ιδέα από την Flonsavardu

edit: work in progress και αυτή ήτο η καλυτερότερη φώτο που μπόρεσα να βγάλω δεδομένου ότι αυτοτραβήχτηκα (το παιδί λάστιχο έγινα για πάρτη σας λέμε)



Κυριακή 22 Αυγούστου 2010

Ready, Steady, Cook

Γεια σου κόσμε (μου)!

Επειδή είμαι πολύ ζηλιάρα γκόμενα (όσοι με ξέρετε είχατε την τύχη -ατυχία- να το διαπιστώσετε) 
κ επειδή πολύ της μοδός έχουν γίνει τα μαγειρευτικά (yeah biatch, that's what you heard) μπλόγκια, αποφάσισα να σας κάνω κ εγώ την τιμή να ανεβάσω ένα ποστ με κάτι βαθιά αξιόλογο που μαγείρεψα σήμερις.

Μια σούπα.
Αμέ μια σούπα χμμ μαρεστρόνε; καπεστρόνε; κάτι στρώνε τέλος πάντων.
Τα υλικά απλά , μπορούν να βρεθούν στην κουζίνα κάθε νοικοκυράς κ να μαγειρευτούν με μεράκι κ φροντίδα με αποτέλεσμα να γίνουν μούρλια. 
Μπιζελάκια, ένα κρεμμύδι, δύο καρότα, πιπεριές κόκκινη κ πράσινη, μία πατάτα, μαύρα φασόλια, καλαμπόκι κ κοφτό μακαρονάκι τα βασικά συστατικά. 
Τα ψιλοκόβουμε, τα ρίχνουμε στην κατσαρόλα μαζί με τρία ποτήρια νερό, ρίχνουμε αλάτι πιπέρι,ελάχιστο ελαιόλαδο, λίγο βασιλικό, δεντρολίβανο κ ότι άλλο μυρωδικό γουστέρνουμε κ τα αφήνουμε να βράσουν γύρω στα δέκα λεπτά σε χαμηλή φωτιά. 
Για ακόμη περισσότερη απόλαυση, προσθέτουμε έναν έτοιμο κύβο λαχανικών-μυρωδικών κ ανακατεύουμε. 
Αφου βράσει το κατεβάζουμε από τη φωτιά προσθέτουμε λεμόνι κ το καταναλώνουμε ζεστό.






Βέβαια αν είστε τρελοί μάγκες (just like me, dude) μπορείτε εναλλακτικά να μαγειρέψετε με τον εξής τρόπο την καταπληκτική αυτή σούπα μινεστρόνε.

Μπαίνετε στο σούπερ μάρκετ, 
αγοράζετε ένα φάκελο με έτοιμη σούπα μι-νε-στρο-νε, 
επιστρέφεται στο σπίτι σας,
τη βάζετε στο ντουλάπι κ την ξεχνάτε,
επιστρέφεται ένα άλλο άκυρο βράδυ από απογευματινό καφε-μπύρα κ αύριο δουλεύεται πρωί,
δεν θέλετε να βράζετε μακαρόνια κ μαλακίες,
ψάχνετε στα ντουλάπια κ βρίσκετε τον ξεχασμένο φάκελο μι-νε-στρο-νε,
τον ρίχνετε στην κατσαρόλα με τρία ποτήρια νερό,
βάζετε το διακόπτη στο τρία,
η πίσω μεριά του φακέλου λέει πέντε λεπτά με συνεχές ανακάτεμα αλλά εσείς το ξεχνάτε γιατί σερφάρετε στο φεισμπουκ κ το αφήνετε στη μοίρα του κανά δεκάλεπτο να μάθει να ανακατεύεται μόνο του ,
επιστρέφετε,
σβήνετε το μάτι,
ρίχνετε άπειρο λεμόνι κ γιαούρτι μπας κ στρώσει,
δύο γραμμές για στόμα κ μύτη κ έτοιμος ο Κούκι. 



ΥΓ Μίνα αφιερωμένο



Σάββατο 13 Μαρτίου 2010

Το καλύτερο σημείο.

Υπάρχει ένας μύθος που λέει
πως ένα ανοιχτό βιβλίο δίπλα σου την ώρα που κοιμάσε,
επιτρέπει στην ιστορία να σε ρουφήξει
και να γίνεις πραγματικότητά της.
Κάθε βράδυ ξαπλώνω έχοντας δίπλα στο μαξιλάρι μου
ανοιχτό ένα βιβλίο στο καλύτερο σημείο.

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2009

The Dangerous Breed

Αν και δεν συνηθίζω τέτοιου είδους ποστ, όταν μου ήρθε αυτό το μέιλ θυμήθηκα μια εκστρατεία πριν μερικά χρόνια υπέρ σκύλων "επικύνδύνης ράτσας" όπως πιτ-μπουλ , ροτβάιλερ κοκ.
Επειδή υπήρξα χρόνια ιδιοκτήτρια ράτσας της ομάδας 2 και λατρεύω όλα τα μολοσοειδή και γενικώς όλα τα σκυλιά , αποφάσισα να ποστάρω λοιπόν το παρακάτω.


If you are an owner of a dog that belongs to a 'dangerous breed' category and you also have a child or a visiting small child please take this as a warning.


Don't leave your dog with a small child unattended under any circumstances!!!


Only one little moment was enough for the following to happen.


See the photo below .....

....................
...............
...........
........
....
..

.






Ένας πολύ χαριτωμένος τρόπος για να ξανασκεφτούμε ποιός κινδυνέυει από ποιόν.
Και βεβαίως δεν εννοώ πως ο σκύλος κινδυνεύει από το μωρό της φωτογραφίας αλλά από τον άνθρωπο γενικώς ο οποίος παμπολλές φορές καταφέρνει να δημιουργήσει προβληματική συμπεριφορά στο σκύλο του και μετά αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες του.

Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008

Maybe I'm too young to keep good love from going wrong

Όταν σε συναντήσω , θα βρίσκομαι λίγα βήματα μακριά σου. Εσύ θα με κοιτάξεις και συγκαταβατικό χαμόγελο θα σχηματιστεί στα χείλη σου. Θα μου μιλήσεις.
Πρώτα σαν καλός φίλος, για πράγματα ασήμαντα, μικρά, που περνούν απαρατήρητα και ύστερα θα καταλήξουμε να μαλώνουμε για το ίδιο, συνεχώς επαναλαμβανόμενο θέμα.
Θα με ρωτήσεις πάλι γιατί; Γιατί εκεί που πας να βάλεις σε μια σειρά τη ζωή σου, τις σκέψεις σου, όλα, γιατί τότε εμφανίζομαι εγώ και καταστρέφω την ηρεμία για την οποία εσύ προσπάθησες;
Εκείνο το βράδυ που ήρθες και ζήτησες να σου ανοίξω έναν υπολογιστή και που αργότερα μείναμε οι δυο μας μέσα στο μαγαζί, εκείνο το βράδυ που μου πέταξες ακόμη ένα γιατί, την είχα την απάντησή σου. Ήταν στην άκρη των χειλιών μου. Με έκανε να ντρέπομαι και μόνο η σκέψη της αλλά την ήξερα…
Δεν μίλησα, μόνο έσκυψα το κεφάλι, θυμάσαι;
Και εσύ κουρασμένος από τα καμώματά μου, είπες για ακόμη μια φορά αντίο στην κοπέλα που πάντα έχει κάτι να πει για όλα , και που όμως εκείνη τη φορά ήταν σαν να είχε μεταμορφωθεί σε χρυσόψαρο μέσα σε γυάλα.
Θα στη δώσω τώρα την απάντηση όμως… Τώρα που δεν βρίσκεσαι απέναντί μου , που δεν χρειάζεται να σε αντιμετωπίσω.
Όλα τα έκανα δεν ξέρω για ποιο λόγο.
Κάθε δευτερόλεπτο αλλάζω άποψη, είμαι έτοιμη να κάνω άλλες επιλογές και μετά πάλι μετανιώνω τα πάντα και ξαναγυρνάω και ξαναγυρνάω σε παλιές υποσχέσεις στον εαυτό μου και όλα πάλι από την αρχή.
Η βλακεία μου είναι κύκλος.
Ήμουν έτοιμη να σου πω πως θέλω να είμαστε μαζί και την επόμενη στιγμή το είχα ξανά μετανιώσει.
Ξέρεις μονάχα πως λειτουργώ;
Όταν δεν μου δίνονται επιλογές.
Τότε κάνω κάτι σωστό και αυτό γιατί κάποιος άλλος έχει επιλέξει για μένα. Όλες τις άλλες φορές τα κάνω απλώς σκατά.
Και ξέρεις τι είναι αυτό που στ’ αλήθεια μου χρειάζεται;
Ένα χαστούκι.
Μπας και αλλάξει θέση κάτι μέσα στον εγκέφαλό μου και συνειδητοποιήσω πως με τις αποφάσεις που εγώ παίρνω τόσο αψήφιστα, πληγώνω κόσμο.
Δεν είμαι κακός άνθρωπος, αλήθεια δεν είμαι. Είμαι ανώριμη , ναι. Είμαι άμυαλη, ναι.
Και έχεις δίκιο.
Είμαι ικανή να κάνω τα πάντα για να πετύχω αυτό που έχω βάλει στο κεφάλι μου.
Θα μου πεις: “ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις…”
Και πάλι θα έχεις δίκιο. Και εσύ και ο Πάουλο Κοέλο, που έτυχε και είπε και δυο σωστά πράγματα ανάμεσα στις τόσες σαχλαμάρες….

Εγώ απλώς θα πω κάτι άλλο , που και αυτό κλεμμένο είναι αλλά από κάποιον πραγματικά πολύ μεγάλο.
“Maybe I’m too young to keep good love from going wrong”

Δευτέρα 31 Μαρτίου 2008

Everybody Here Wants You

Ήθελα να κάνω μία ξεχωριστή ανάρτηση για αυτό τον εξαίσιο άνθρωπο , τον τρανό ποιητή και αξεπέραστο ερμηνευτή. Στις 29 Μαίου συμπληρώνονται 11 ολάκερα χρόνια από τότε που έφυγε , δεν ξέρω αν είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνω αυτό το ποστ...
Λυπάμε τόσο πολύ που δεν θα έχουμε την ευκαιρία να ξανακούσουμε από αυτόν αν και όπως κάποιοι γράψανε , είναι το δάκρυ που μένει μέσα στις ψυχές μας για πάντα. Αν σήμερα μου ζητούσαν να ξεχωρίσω τον σημαντικότερο τραγουδοποιό που έχει υπάρξει θα έλεγα με σιγουριά πως αυτός είναι ο Jeff Buckley...


Twenty-nine pearls in your kiss
A singing smile
Coffee smell and lilac skin
Your flame in me

Twenty-nine pearls in your kiss
A singing smile
Coffee smell and lilac skin
Your flame in me

I'm only here for this moment

I know everybody here wants you
I know everybody here thinks he needs you
I'll be waiting right here just to show you
How our love will blow it all away

Hmm, such a thing of wonder in this crowd
I'm a stranger in this town
You're free with me
And our eyes locked in downcast love
I sit here proud
Even now you're undressed in your dreams with me

Oh, I'm only here for this moment

I know everybody here wants you
I know everybody here thinks he needs you
I'll be waiting right here just to show you
How our love will blow it all away

I know the tears we cried
Have dried on yesterday
The sea of fools has parted for us
There's nothing in our way
My love

Don't you see, don't you see?
You're just the torch to put the flame to all our guilt and shame
And I'll rise like an ember in your name

I know I, I know I
I know everybody here wants you
I know everybody here thinks he needs you
I'll be waiting right here just to show you
Oh let me show you
That love can rise, rise just like embers

Love can taste like the wine of the ages, oh babe,
And I know they all looks so good from a distance
But I tell you I'm the one

I know everybody here, well, thinks he needs you
Think he needs you
And I'll be waiting right here just to show you.

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2008

Η πρόσκληση

Έλαβα μία άτυπη πρόσκληση από τον IRA - NikoR να συνεχίσω ένα "μπλοκιστικό" παιχνίδι ποστάρωντας ένα αγαπημένο μου ποίημα...
Αν και είναι πραγματικά δύσκολο να διαλέξω, από τα πρώτα που μου ήρθαν στο μυαλό ήταν "ο Τάφος" του Κωστή Παλαμά που μαζί με τον Ντίνο Χριστιανόπουλο και την Κική Δημουλά είναι οι αγαπημένοι μου Έλληνες ποιητές. Τελικά κατέληξα σε ένα από τα πιο όμορφα ποιήματα που έχω διαβάσει ποτέ μου,
τον πληθυντικό αριθμό της Κ. Δημουλά.

Ο πληθυντικός αριθμός

Ο έρωτας,
όνομα ουσιαστικόν,
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.

Ο φόβος,
όνομα ουσιαστικόν,
στην αρχή ενικός αριθμός
και μετά πληθυντικός:
οι φόβοι.
Οι φόβοι
για όλα από δω και πέρα

Η μνήμη,
κύριο όνομα των θλίψεων,
ενικού αριθμού
και άκλιτη.
Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.

Η νύχτα,
όνομα ουσιαστικόν,
γένους θηλυκού,
ενικός αριθμός.
Πληθυντικός αριθμός
οι νύχτες.
Οι νύχτες από δω και πέρα.



Δεν ξέρω αλλά διαβάζοντας το ακόμη μια φορά,
καταλαβαίνω πόσο πολύ έχω επηρεαστεί από την ποίηση αυτής της μεγάλης κυρίας
και επίσης ανακαλύπτω σε δικά μου "ποιήματα"
την επιθυμία μου να της μοιάσω
στον τρόπο γραφής περισσότερο...

Με τη σειρά μου θα προσκαλέσω τους:

Ιάκωβος

Marilou

Μενελαος

Narita

ο υποφαινόμενος

moukelis

kiara

αλλά και όποιον άλλο θέλει ,
να ποστάρει το δικό του αγαπημένο ποίημα.

Καλησπέρα


Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2007

Το χιόνι

Πέρασα όλη μου τη ζωή
με την έντονη αίσθηση της έλλειψης και της απώλειας,
υποφέροντας σαν τραυματισμένο ζώο.

Αν δε σ'αγκάλιαζα τόσο σφιχτά,
ίσως να μη σε θύμωνα στο τέλος,
κι ίσως να μη γύριζα εκεί απ' όπου άρχιζα
έχοντας χάσει την ισορροπία που πέτυχα {...}

Τώρα νιώθω πάλι μέσα μου
την ίδια ανυπόφορη αίσθηση
της απώλειας και της εγκατάλειψης
και ματώνω από παντού.

Καμιά φορά σκέφτομαι
ότι αυτό που μου λείπει
δεν είσαι εσύ,
είναι όλος ο κόσμος.



-Ορχάν Παμούκ-
"Το χιόνι"

Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2007

Ιθάκη

ΙΘΑΚΗ

Δεν ξέρω αν έφυγα από συνέπεια

ή από ανάγκη να ξεφύγω τον εαυτό μου,

τη στενή και μικρόχαρη Ιθάκη

με τα χριστιανικά της σωματεία

και την ασφυχτική της ηθική.

Πάντως, δεν ήταν λύση, ήταν ημίμετρο.

Κι από τότε κυλιέμαι από δρόμο σε δρόμο

αποχτώντας πληγές κι εμπειρίες.

Οι φίλοι που αγάπησα έχουνε πια χαθεί

κι έμεινα μόνος τρέμοντας μήπως με δει κανένας

που κάποτε του μίλησα για ιδανικά…

Τώρα επιστρέφω με μιαν ύποπτη προσπάθεια

να φανώ άψογος, ακέραιος, επιστρέφω

κι είμαι, Θεέ μου, σαν τον άσωτο που αφήνει

την αλητεία, πικραμένος, και γυρνάει

στον πατέρα τον καλόκαρδο, να ζήσει

στους κόλπους του μιαν ασωτία ιδιωτική.

Τον Ποσειδώνα μέσα μου τον φέρνω,

που με κρατάει πάντα μακριά.

Μα κι αν ακόμα δυνηθώ να προσεγγίσω,

τάχα η Ιθάκη θα μου βρει τη λύση;



-Ντίνος Χριστιανόπουλος-



πι ες
Δεν είναι ότι βαριέμαι
Δεν είναι ότι έχω καλύτερα πράγματα να κάνω
Δεν είναι ότι είμαι ερωτευμένη
Είναι ότι δεν προλαβαίνω
Ατιμη ζωή
Εργασία και χαρά μας έχεις φάει.
Την αγάπη μου

Παρασκευή 31 Αυγούστου 2007

μην

μην καταργείτε την υπογεγραμμένη

ιδίως κάτω από το ωμέγα

είναι κρίμα να εκλείψει

η πιο μικρή ασέλγεια

του αλφαβήτου μας



-Ντίνος Χριστιανόπουλος-
μικρά ποιήματα
-Το κορμί και το σαράκι-


blogger template by lovebird