A Girl's called Clementine world

Λόγχη

2011-12-06T04:47:00.000+02:00

Το κακό είναι ότι κανείς συνηθίζει.Αυτό είναι το χειρότερο.Δε μας μένει καιρός να πενθούμε μια απουσία.Σε ξεχνώ και κάτι μέσα μου αντιστέκεται,στρίβει,γίνεται λόγχη,γίνεται λόγχη και με τρυπά.Βουλιάζεις.Και μαζί βουλιάζω και εγώ.Είμαστε και οι δυο χωρίς ελπίδα.Εσύ είσαι νεκρός που ζωντανεύει.Εγώ ένας ζωντανός που πεθαίνει...

Είναι πιο εύκολο.

2011-10-04T01:43:00.001+03:00

Είναι πιο εύκολο απ' ότι πίστευες... Να αρχίσεις να στενεύεις τα χρονοδιαγράμματα σου. Ή τα χρονοδιαγράμματα σου να αρχίσουν να στενεύουν εσένα... Να αρχίσεις να αμφιβάλεις για τις πράξεις, τα λόγια, τα αισθήματά σου. Είναι πιο εύκολο απ' ότι φαντάζεσαι... Να αρχίσεις να μεταλλάσσεσαι σε κάτι ξένο. Ή κάτι ξένο να αρχίσει να μεταλλάσσεται σε εσύ. Να αρχίσεις να υιοθετείς συμπεριφορές που

Δυο τελείες.

2011-09-03T04:23:00.004+03:00

Γαμώτο. Πονάει.

The Cat Person Vol.2 "Life"

2011-08-13T01:48:00.000+03:00

Είμαι η μεγαλύτερη κόρη μιας τετραμελούς οικογένειας. Μεγάλωσα και μεγαλώνοντας μεγάλωνα και τα αδέλφια μου. Η σχέση της οικογένειάς μου με τα ζώα είναι κάτι περισσότερο από άριστη. Μεγάλωσα και μεγαλώνοντας είχα δίπλα μου σκύλους, γάτες, άλογα, παπαγαλάκια, ψάρια και λοιπά αγαπημένα πλάσματα. Όταν πριν περίπου δέκα μήνες βρήκαμε στα σκουπίδια τη Nalla και την Πανδώρα, δεν φανταζόμουν το τι θα

Παράνοια με γεύση ουίσκι.

2011-07-13T03:35:00.002+03:00

Γαμώτο μου έχεις λείψει τόσο πολύ.Εσύ και η ιδέα σου.Όλα σου. Ο περίεργος, εφηβικός, ενθουσιώδης τρόπος που μιλούσες,αυτά που έλεγες,ο σειρά που έβαζες τις λέξεις.Τα δάχτυλά σου, τα υπέροχα δόντια σου,ο τρόπος που με κοιτούσες,ο τρόπος που με έκανες να σε κοιτάω.Είσαι ότι πιο κοντινό έχω νιώσει σε έρωτα.There was something there. There could be something. I think it could be something.Me and

A Whole New World

2011-06-23T10:28:00.000+03:00

Φεύγω. Ναι φεύγω. Δεν ξέρω πως ή πότε το αποφάσισα. Δεν το πολυσκέφτηκα. Δεν το σκέφτηκα καθόλου για να λέμε την αλήθεια. Ξύπνησα ένα πρωί και είδα πως η Θεσσαλονίκη δεν μου κάνει άλλο, δουλειά δεν έχω, φίλους έχω αλλά όχι ότι τους βλέπω κιόλας, κίνητρα και εξέλιξη δεν έχω σίγουρα (τα παιχνίδια στο πισί μου εξελίσσονται καλά πάντως). Άρχισα να γυρνάω στα ίδια,άρχισα να γίνομαι πάλι η Νάντια που

Διαφήμιση

2011-06-20T04:39:00.000+03:00

Το σημερινό μου ποστ δεν θα είναι τίποτα ιδιαίτερο από πλευρά εμπνεύσεως. Δεν θα καταθέσω την ψυχή μου, μόνο θα υποδείξω το υπεργαμάτο μπλογκ που δύο υπεργαμάτες τύπισσες ξεκίνησαν. Άντε καλά το παραδέχομαι εγώ είμαι η μία, αργά ή γρήγορα θα αποκαλυπτόταν οπότε παίρνω πίσω το υπεργαμάτες! Το μπλογκ αυτό που λέτε είναι ένα μπλογκ χωρίς νόημα. Δεν έχει απολύτως κανένα νόημα πέρα από το να μας

Το μήνα που μας πέρασε.

2011-06-01T03:21:00.001+03:00

Θα το κάνω και εγώ. Αυτά είναι τα δέκα σημαντικότερα πράγματα του μήνα που πέρασε, σε σχεδόν τίτλους. 1.Απολύθηκα. Ω ΝΑΙ! Αγαπημένοι μου διαβαστές παίζει να είστε οι μόνοι που δεν είχα πρήξει για το πόσο πολύ θέλω να απολυθώ. Από τον ενάμιση συνολικά χρόνο που δούλεψα στο π******, χαλαρά τον ένα γκρίνιαζα πως θέλω αλλά δεν με απολύουν. Mission accomplished, την αποζημίωση τη φάγαμε ή μάλλον την

Super Mario

2011-05-06T20:33:00.000+03:00

Σήμερα ξύπνησα με ένα περίεργο και ανεξήγητο, αίσθημα εκνευρισμού και βιασύνης να με κατακλύζει.Ανεξήγητο αρχικά, γιατί καθώς ανακάθισα στο κρεβάτι άρχισα να θυμάμαι κομμάτια, φαινομενικά ασύνδετα μεταξύ τους, από το όνειρο που είδα στον ύπνο μου.Σηκώθηκα πλύθηκα, έκανα καφέ και έκατσα στο μπαλκόνι με ένα τσιγάρο και τον ήλιο να έχει πάρει την κατάλληλη θέση για να με τυφλώνει. Και σιγά σιγά

Σαν από πάντα

2011-04-03T01:51:00.000+03:00

Οι πιο σακατεμένες λέξειςβγαίνουν αργά απ΄το στόμαεξατμίζονταιεξαϋλώνονταικαι μαζί τους εξατμίζομαι και εγώ. Τα πιο μεγάλα ψέματαβιάζονται να γίνουν προτάσεις,κουβέντες ολοκληρωμένες,προτάσεις με αρχή, μέση, τέλος.Ρήματα, ουσιαστικά, επίθετα, αντωνυμίες Οι πιο δύσκολες αλήθειεςδεν θα ειπωθούν ποτέθα πασχίσουν να φανερωθούν μα και πάλι και πάλι... Κάτι είναι αυτό που πάει στραβά.Κι όμως θα φτάσει

The Cat Person

2011-02-09T01:19:00.001+02:00

Πριν τρεις μήνες περίπου ακούσαμε νιαουρίσματα να έρχονται μέσα από ένα κάδο. Εκεί βρήκαμε 4 τοσοδούλικα πονικτογατάκια έτοιμα να πεθάνουν από ασφυξία κ κρύο. Τα πήραμε χωρίς να πιστεύουμε πως έχουν κ πολλές ελπίδες. Την πρώτη μέρα τα τυλίξαμε κ προσπαθήσαμε να κρατήσουμε τη σκυλίτσα μας μακρυά από φόβο μη τους κάνει κακό. Τη δεύτερη μέρα ξυπνήσαμε κ τα βρήκαμε να κουρνιάζουν στην αγκαλιά της.

Ρυάκια και Χείμαρροι.

2010-11-11T23:13:00.000+02:00

Μικρά ρυάκια συναισθήματος γεννιούνται στο σώμα μουκαι με αργές, ψιθυριστές φωνούλες μου μιλάνε. ΕρωτόλογαΒρισιέςΕρωτόλογαΒρισιέςΕρωτ Κι ύστερα χείμαρροι γίνονταικαι γραμμές σκάβουν πάνω μου. ΣεθέλωΔενπρέπειτόσοΣεθέλωΔενπρέπειτόσοΣεθέλωΔεν Δεν εκρέουν τα πάντα στη θάλασσα.Το ξέρω.Το ξέρω όταν σκέφτομαι την πραγματικότητά μας.Μερικές φορές χρειάζεται κάτι πιο απέραντο από μια θάλασσα,από έναν

restart

2010-09-23T01:32:00.001+03:00

Δεν θέλω να γίνω το μίζερο πλάσμα που υπήρξα κάποτε στη ζωή μου Ανακατεύθυνση πατάω αλλά έχει κρασάρει το σύστημα restartrebootθα σε συνθλίψω δυνάστη εαυτέ μουμου το υπόσχομαι

La Femme Parallel

2010-09-12T20:51:00.000+03:00

She sent me to the clouds,She showed me the stars.Always losing herself a bit, in the clouds.Always losing herself a bit, in the stars.Self Portrait 11.09.2010

Ready, Steady, Cook

2010-08-22T23:49:00.001+03:00

Γεια σου κόσμε (μου)! Επειδή είμαι πολύ ζηλιάρα γκόμενα (όσοι με ξέρετε είχατε την τύχη -ατυχία- να το διαπιστώσετε) κ επειδή πολύ της μοδός έχουν γίνει τα μαγειρευτικά (yeah biatch, that's what you heard) μπλόγκια, αποφάσισα να σας κάνω κ εγώ την τιμή να ανεβάσω ένα ποστ με κάτι βαθιά αξιόλογο που μαγείρεψα σήμερις. Μια σούπα.Αμέ μια σούπα χμμ μαρεστρόνε; καπεστρόνε; κάτι στρώνε τέλος πάντων.Τα

Στραγγίζοντας από λέξεις

2010-05-24T00:56:00.000+03:00

I’m not just this or the other.I’m thisI’m the otherAnd I’m everything in between.

Το καλύτερο σημείο.

2010-03-13T14:28:00.000+02:00

Υπάρχει ένας μύθος που λέει πως ένα ανοιχτό βιβλίο δίπλα σου την ώρα που κοιμάσε, επιτρέπει στην ιστορία να σε ρουφήξει και να γίνεις πραγματικότητά της. Κάθε βράδυ ξαπλώνω έχοντας δίπλα στο μαξιλάρι μου ανοιχτό ένα βιβλίο στο καλύτερο σημείο.

.

2010-03-10T13:02:00.000+02:00

Έχεις εμένα για hero!!! μου είχες πει παλιομαλάκα.

Οι εποχές μου πέρασαν

2010-02-15T05:41:00.002+02:00

Ήταν άνοιξη και νόμιζα πως ήξερα. Νόμιζα πως τα σχέδια υπάρχουν, δημιουργούνται για να υλοποιούνται. Πως ένα τακτικό μυαλό, βάζει τα πάντα σε τάξη και τα κάνει πραγματικότητα. Κι ύστερα ήταν καλοκαίρι. Δεν είμαι σίγουρη μα νομίζω πως ήταν καλοκαίρι. Και σκεφτόμουν: ‘Να τώρα γράφω το άλφα και δες όλα παίρνουν σχήμα σιγά-σιγά. Και το φθινόπωρο… Άλλαζα χωρίς να γνωρίζω αν όντως δημιουργώ αλήθειες,

Ένα ανάπηρο ερωτικά 15άχρονο αγόρι

2010-01-16T12:59:00.000+02:00

Είμαι ένα -ανάπηρο ερωτικά- 15άχρονο αγόρι. Και όλα όσα πέρασα Από έφηβη ακόμη μέχρι να μάθω, ποιές είναι οι τακτικές του έρωτα, ποιά η γραμμή προσέγγισης, ποιό το πρωτόκολλο, αχρήστευσαν σε μία μέρα σε μια στιγμή καλύτερα. Και είμαι τώρα ένα –ανάπηρο ερωτικά- 15άχρονο αγόρι Αδαής Αδύναμη Τα τείχη μου γεμάτα τρύπες Χωρίς σχέδιο Ξαναμμένη Και μαζοχιστικά απολαμβάνω το καθένα από τα

Αν ήμουν

2009-12-20T06:09:00.004+02:00

Αν ήμουν μήνας θα ήμουν: Οκτώβρης, ο μήνας που τα φύλλα πέφτουν. Αν ήμουν ημέρα την εβδομάδας θα ήμουν: Τρίτη, η μέρα που για κάποιους σημαίνει πολλά, η μέρα που οι περισσότεροι δεν προσέχουν καν. Αν ήμουν ώρα της ημέρας θα ήμουν: Η ώρα λίγο πριν ξημερώσει. Η πιο σκοτεινή ώρα. Αν ήμουν θαλάσσιο ζώο θα ήμουν: δελφίνι και θα έκανα αγώνες ταχύτητας με τα φέρυ. Αν ήμουν οδηγία , θα ήμουν: Πιο

The Dangerous Breed

2009-11-12T21:03:00.001+02:00

Αν και δεν συνηθίζω τέτοιου είδους ποστ, όταν μου ήρθε αυτό το μέιλ θυμήθηκα μια εκστρατεία πριν μερικά χρόνια υπέρ σκύλων "επικύνδύνης ράτσας" όπως πιτ-μπουλ , ροτβάιλερ κοκ. Επειδή υπήρξα χρόνια ιδιοκτήτρια ράτσας της ομάδας 2 και λατρεύω όλα τα μολοσοειδή και γενικώς όλα τα σκυλιά , αποφάσισα να ποστάρω λοιπόν το παρακάτω. If you are an owner of a dog that belongs to a 'dangerous breed'

Οι Εποχές

2009-09-25T17:24:00.000+03:00

Το καλοκαίρι είναι η εποχή που λιγότερο συμπαθώ. Για την ακρίβεια απεχθάνομαι το καλοκαίρι, όπως συνήθως όλοι απεχθάνονται τον χειμώνα. Με αποδιοργανώνει. Είναι ο καιρός που απλώς περιμένω να περάσει γρήγορα για να καταφέρω να αναπνεύσω. Όταν όλοι ανυπομονούν να κάνουν τις διακοπές τους, να δουν φίλους, να χαλαρώσουν, εγώ κάνω ακριβώς το αντίθετο.Νιώθω τόσο κενή. Τόσο κενή που ώρες ώρες πιστεύω

Ένα Χ

2009-06-24T03:15:00.002+03:00

Αυτό το γράμμα δεν έχει παραλήπτη.Μου λείπεις εσύ μα πάνω απ' όλαμου λέιπω εγώ.Λείπω εγώ από τη γαμημένη τη ζωή μου.Αυτό το γράμμα είναι μια παράκληση.Προς κάποιον που ακόμη δεν εμφανίστηκε μπροστά μου.Προς ένα είδωλο που αντικρίζω κάθε μέρα στον καθρέφτη.Και υπόσχομαι δεν θα κλαίω άλλο από αύριο.Αλλά σήμερα αφήστε με να δείξω πόσο αδύναμη είμαιΣήμερα για μία και μοναδική φορά αφήστε με να είμαι

Η ποτέ προετοιμασμένη

2009-06-19T04:31:00.003+03:00

Ποτέ δεν στερεύεις απ' αγάπη.Υπάρχουν στιγμές που πιστεύεις πως αυτό ήταν,πάει,τέλος,ότι ζήσαμε ζήσαμε φιλαράκο!Κι όμως στο λέω εγώ πως πάντα κάποιος θα περιμένει στη γωνιά. Όχι στην απέναντι γωνία,όοοοχι δεν είναι δα και τόσο εύκολα τα πάντα...Αν ήταν εύκολα άλλωστε θα ήταν και αφόρητα βαρετά..Το λοιπόν κάποιος θα περιμένει σε μια γωνιά καλά κρυμμένη από όλους και από όλα.Και ένα βράδυ που εσύ

Ή και όχι

2009-04-22T17:37:00.000+03:00

Βγαίνω από το σπίτι στις 7, σκέφτομαι δεν έχω πολλά να κάνω, δεν έχω κανονίσει τίποτα, μέχρι τις 12 θα είμαι πίσω. Εσύ μου στέλνεις , λες ένα σόρρυ για την καθυστέρηση του μηνύματος, με γειώνεις, λίγο δύσκολο να με δεις απόψε, πόσο μου τη σπάει που σε γουστάρω, που όλα γυρνάν γύρω από σένα. Τη στήνω στην πλατεία Αριστοτέλους, περιμένω τη Χριστίνα για ένα καφέ , δίπλα μου μια πενηντάρα ξανθιά

Έτσι είμαι

2009-04-10T04:37:00.003+03:00

ΕκνευριστικήΥπερβολικήΑπαισιόδοξηΑδιάλλακτηΚακότροπη και Δεικτική.ΑχάριστηκαιΚακομαθημένη.ΑλλάΦΟΒΑΜΑΙ.Και όσο γίνομαι όλα αυτά...Να ξέρεις πως νιώθω και πολλλα...

γουάτ δεν φακ;

2009-03-08T00:22:00.004+02:00

Και περνάει ο καιρόςκαι εγώ μεγαλώνω και μερικές φορές νομίζω , δεν ήταν αληθινή έμπνευση όλο αυτό που έζησακαι εγώ κάθε άλλο παρα ποιήτρια υπήρξα...Μάλλον περισσότερο της ηλικίας ήταν.Και αμέσως μόλις τα λουριά έσφιξαν ξέχασα τις όμορφες λέξεις,και τα έντονα συναισθήματα.Ξέχασα τους έρωτες και τις αγάπες...Και αγγελίες βάζω τώρα στις εφημερίδες,Φοιτήτρια , αναλαμβάνει τη φύλαξη και τη

καλησπέρα κύριε φωτογράφε

2008-10-27T23:16:00.005+02:00

Ίσως κάποιοι από εσάς να γνωρίζεται ήδη πως η νέα μου καριέρα είναι αυτή του φωτογράφου. (χαχαχα ντομάτες)Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη μιας και σήμερα έκανα το πρώτο μου κοντάκτ και σκάναρα μερικές πικς κατευθείαν από το φιλμ (δεν άντεξα να περιμένω να τις εκτυπώσω κανονικά όπως όλος ο κόσμος).Μιας λοιπόν και είμαι τόσο ενθουσιασμένη λέω να σας πρίξω λιγάκι και να σας δείξω μερικές από αυτές τις

Maybe I'm too young to keep good love from going wrong

2008-09-25T14:54:00.002+03:00

Όταν σε συναντήσω , θα βρίσκομαι λίγα βήματα μακριά σου. Εσύ θα με κοιτάξεις και συγκαταβατικό χαμόγελο θα σχηματιστεί στα χείλη σου. Θα μου μιλήσεις.Πρώτα σαν καλός φίλος, για πράγματα ασήμαντα, μικρά, που περνούν απαρατήρητα και ύστερα θα καταλήξουμε να μαλώνουμε για το ίδιο, συνεχώς επαναλαμβανόμενο θέμα.Θα με ρωτήσεις πάλι γιατί; Γιατί εκεί που πας να βάλεις σε μια σειρά τη ζωή σου, τις

Για Σένα

2008-09-18T21:09:00.003+03:00

Μην κλαις άλλο.Μη σπαταλάς τη βροχή σου.Ποτίζεις τη θλίψη,ποτίζεις τον πόνο σου μονάχα.Να λυπάσε για τους ανεκπλήρωτους πόθους.Όχι για τις αγάπες που σε άγγιξαν.Και αυτή σε άγγιξε.Το ξέρω.Σε θυμάμαι να μιλάς τραγουδιστά,όπως μιλάς όταν το μυαλό δεν προλαβαίνει να σκεφτείκαι οι λέξεις τρέχουν αβίαστα από το όμορφο στόμα σου.Μιλούσες για την αγάπη αυτή.Εσύ θυμάσαι;Υπάρχει ακόμη μέσα σουεκείνη η

Έτσι μου 'ρχεται

2008-08-19T20:54:00.003+03:00

Έτσι μου 'ρχεταιμια μαύρη σημαία να κρεμάσωαπ' το παράθυρο.Με προσποιητές ανάσεςπροσποιητά να ζήσω.Με κόκκινες κλωστέςστα δάχτυλανα κάνω πως θυμάμαι..Αυτά που ξεχνώΕίναι πάντα τα καλύτερα.Τα πιο μεγάλαΤα πιο δυνατά συναισθήματα.κι όμωςη λήθη{πάντα}έρχεται

Το Πάντα Τέλειωσε

2008-07-06T16:29:00.003+03:00

Αχ οι αγάπεςάμορφες μάζες ,κουβάριααπό πόνους και πόθουςαπό λύπες και χαρές...Οι χαρές πάντα λιγότερες.Για τις πράξεις που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκανγια τα λόγια που ποτέ δεν ειπώθηκαναπό φόβομη και τρομάξουν ο ένας τον άλλοκαι φύγουν πιο μακριάαπό ότι ήδη ήταν...Λες και θα 'χε σημασία πλέον,λες και οτιδήποτε θα'χε σημασία πλέον...Μόνο έκλεισαν και οι δυο τα μάτιακι ύστερα ψιθύρισαν"Το πάντα

Portishead - Third

2008-06-12T15:30:00.004+03:00

Το συγκρότημα που καθιέρωσε τον trip hop ήχο , τον πετάει πλέον από πάνω του και πάει ένα βήμα μπροστά.Οι Portishead επέστρεψαν, 10 χρόνια μετά την τελευταία τους κυκλοφορία "Roseland NYC Live" που ηχογραφήθηκε με τη συνοδεία της Φιλαρμονικής της Νέας Υόρκης εν έτη 1998.28 Απριλίου 2008 και το τρίτο στουντιακό άλμπουμ τους είναι γεγονός.Με αυτό τους το άλμπουμ που φέρει τον καθόλου ευφάνταστο

Αλχημίες Θανάτου

2008-05-16T13:13:00.003+03:00

Κάθε μέρα ξεχνάς και κάτι.Σου διαφεύγουν ακόμη λες , λεπτομέρειες.Ανία είναιή μήπως άνοια;Από αυτή , τη γεροντική.Κατά βάθοςτο παλέυεις μοναχός σουΝα ξεχάσεις όσα σε παιδεύουν.Να εκνευρίσεις προσπαθείς τις μνήμες σουμπας και καταφέρεις να προχωρήσεις.Λίγο μακρύτεραμα και λίγο πιο αργά."Για σιγουριά."Με ποιό ναρκωτικό σβήνες γρηγορότερα;Το ψάχνεις αδώ και χρόνιαδοκιμές κάνεις,σαν άλλος αλχημιστής

/

2008-05-03T21:43:00.002+03:00

Σε άφησα να ξαπλώσεις στο κρεβάτι μουΔίπλα μουΌλο το βράδυΜα ήσουν ξένοςΚαι ξένος έμεινεςΚαι ύστεραΚοιμήθηκα αγκαλιά με τη μυρωδιά σουΡούφηξα κάθε ίχνος της από το μαξιλάριΜέχρι που χάθηκε.Σαν να μην υπήρξε ποτέΣαν να μην υπήρξες ποτέΜικρή άθλια γυναίκα έγινα,Μα έκανα πως το παραβλέπω.Και για μια στάλα μυρωδιάς ακόμη,Θα ξαναγινόμουν.Μια άθλια μικρή γυναίκα.Για σένα.Σ’αγαπώ μαΆντε και γαμήσου.(έχω

τα ποιήματα χωρίς τίτλο είναι πιο πιασάρικα

2008-04-09T00:34:00.001+03:00

Απόπειρες θανάτουΠαρακαλετά λόγιαΜάγουλα μουσκεμένα,Από πάθος τραγικό.Κόκκινα σημάδια.Στους λαιμούς,Στα στήθια ,Στις κοιλιές.Αγάπη δραματικήΣαν κι αυτή των θεατρίνωνΚολλητικές αρρώστιες.Του νου,Της ψυχής,Του σώματος σπάνια.Μη βιάζεσαι να θρηνήσεις.Ονόματα είναιΚαιΕπαναλαμβάνονταιΕις τους αιώνες των αιώνων.Τις μυρωδιές μονάχα ν’ αγαπάς,Αυτές σε παρατούνΦεύγουνΚαι δεν γυρνάνε πίσω.

Everybody Here Wants You

2008-03-31T01:38:00.006+03:00

Ήθελα να κάνω μία ξεχωριστή ανάρτηση για αυτό τον εξαίσιο άνθρωπο , τον τρανό ποιητή και αξεπέραστο ερμηνευτή. Στις 29 Μαίου συμπληρώνονται 11 ολάκερα χρόνια από τότε που έφυγε , δεν ξέρω αν είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνω αυτό το ποστ...Λυπάμε τόσο πολύ που δεν θα έχουμε την ευκαιρία να ξανακούσουμε από αυτόν αν και όπως κάποιοι γράψανε , είναι το δάκρυ που μένει μέσα στις ψυχές μας για πάντα.

το χτες , το σήμερα και ύστερα;

2008-03-25T21:31:00.002+02:00

Λερώθηκα απ’ τα όνειρα Και τις επιθυμίες μου.Έφτυσα προσταγές Στο λειψό εαυτό μου.Μίκρυνα τη ζωή μουΒιβλίο τσέπης την έκαναΚαι την έχωσα στην αριστερή τσέπηΤου μαύρου χειμωνιάτικου παλτού.Λασπωμένες βρισιές πέταξαΣτη γυναίκα μέσα στον καθρέφτη Απέναντι μου.Την πείνα Για συναισθήματα που ποτέ δεν ένιωσα-που ποτέ δε θα νιώσω-Προσπάθησα να σβήσω.Και λερώθηκα απ’ τα όνειρα Και τις επιθυμίες μουΚαι

clown

2008-03-12T14:39:00.004+02:00

Φτηνό κρασί.Φτηνές λέξεις.Φτηνοί άνθρωποι δίπλα σε νέον επιγραφές...Λίγη λάμψη μπερδεύειΚομφετί.Σερπαντίνες.Σφυρίχτρες...Παράφωνα τραγούδιαΛίγος θόρυβος σκεπάζειΣτολή clown.Στολή στρατιωτάκι.Στολή άνθρωπος...Θα ντυθώκαιθα βγω στους δρόμους να ξεπλύνω το ψέμα μου

Η πρόσκληση νούμερο δύο

2008-03-10T00:07:00.007+02:00

Ύστερα από πρόσκληση του αγαπητού φριράιντερ πέρνω και εγώ μέρος στο εξής υπέροχο παιχνιδάκι.Οι κανόνες του πηγαίνουν ως εξής:Ανάρτησε στο blog σου τρία SleeveFaces. (Σημ: παίρνουμε έναν δίσκο βινυλίου ο οποίος στο εξώφυλλο του έχει μια εικόνα, κυρίως ένα πορτραίτο αλλά και όχι μόνο, το προσαρμόζουμε πάνω στο δικό μας πρόσωπο ή σώμα και τέλος τραβάμε φωτογραφία το αποτέλεσμα). Τράβηξε κατά

μικρός ρομαντικός δολοφόνος

2008-03-01T02:17:00.004+02:00

Ένα μικρό χαμόγελο στη λύπηΈνα κρυστάλλινο δάκρυ στη χαράΜια μικρή ασυμβατότηταΑπό επιλογή Πάντα δικός σου έγραφεςσε εκείνο το μικρό γαλάζιο χαρτάκιτο εννοούσεςεκείνο το λεπτότο δευτερόλεπτο Ένας μικρός ρομαντικός δολοφόνοςτων λέξεωντων πράξεωντων όλων Σταμάτα να λυγίζεις τη γλώσσα σουΜ’ αρέσει χωρίς όριαΌταν μιλά Σταμάτα να λυγίζεις το χέρι σουΤα δάχτυλά σουΜ

Πίσω από το τζάμι

2008-02-29T12:56:00.003+02:00

Διακρίνει κανείς τα πάντακαι όμως μένει τόσοανεπηρέαστος απ' όλα.Αυτοκίνητα.Κόκκινα, ασημί, μαύραΔίψα για το τελευταίο μοντέλοAir condition και mp3 playerstandar εξοπλισμός.36 άτοκες δόσειςΣε τόσες άραγε αγοράζουν και την αγάπη;Με στάνταρ εξοπλισμό φιλιά και χάδια;Ή μήπως αυτά συμπεριλαμβάνονται στα extra;Διακοσμητικά για την κρεβατοκάμαρα,μόνο για τα βράδιαπου"κοιμούνται τα παιδιά"Και τη μέρα

σιγή

2008-02-27T23:05:00.003+02:00

Η ντροπή που ο κόσμος δεν νιώθειμε κατακλύζειΔεν θέλω πλέον να σε δω ,να σ'ακούσω να μιλάς ,να γελάς ,σιγή.Το αιώνιο σκοτάδι είναι φως.

μη το πεις ούτε του παππά

2008-02-16T21:47:00.004+02:00

νέα οδηγός , χάρος στο τιμόνιαλλά όπως μου είπε και κάποιος"μην ανησυχείς, μόνο την πρώτη βδομάδα θα ξαφνιάζονται αυτοί που θα σκοτώνειςμετά θα σε μάθουν...."

Η πρόσκληση

2008-02-02T23:09:00.000+02:00

Έλαβα μία άτυπη πρόσκληση από τον IRA - NikoR να συνεχίσω ένα "μπλοκιστικό" παιχνίδι ποστάρωντας ένα αγαπημένο μου ποίημα...Αν και είναι πραγματικά δύσκολο να διαλέξω, από τα πρώτα που μου ήρθαν στο μυαλό ήταν "ο Τάφος" του Κωστή Παλαμά που μαζί με τον Ντίνο Χριστιανόπουλο και την Κική Δημουλά είναι οι αγαπημένοι μου Έλληνες ποιητές. Τελικά κατέληξα σε ένα από τα πιο όμορφα ποιήματα που έχω

Κάθε μέρα σ΄αγαπώ και πιο λίγο

2008-01-31T19:23:00.000+02:00

Κάθε μέρασ' αγαπώ και πιο λίγο...Για την υποκρισία που μου προσφέρεις...Για τα αναλγητικά που με ταΐζεις...και ας μην υπάρχει πόνοςούτε καν μικρός,στο σώμα μου,παρά μόνο στο μυαλό.Και σε εκείνο το μικρό πραγματάκιπου κάποιοι λένε πως ζυγίζει μονάχα 21 γραμμάρια.Κάθε μέρασ΄αγαπώ και πιο λίγο...Που ανακατεύεις την ανήσυχη λογική μου...Που μου δανείζεις τις μαύρες σκέψεις σου...Άλλοι τις λένε μπλεμα

I just can't help it

2008-01-30T17:30:00.001+02:00

Σου άρεσε άραγε το σιντί που σου έγραψα;Θέλω από καιρό να σου μιλήσωΓια πολλά πράγματαΑνούσια και όχιΑλλά να που δεν έχω αυτή τη δυνατότητα.Εσύ μου τη στέρησες...Σκέφτομαι πως περιπλανιώμαστε στα ίδια "διαδυκτιακά" μονοπάτια...Αυτό θα πρέπει άραγε να με κάνει να νιώθω καλύτερα...;Στα αλήθεια μοιραζόμαστε κάτιΈστω...Μ' αρέσει να φαντάζομαι πως με πέτυχες κάπουένα σχόλιο μουμια φωτογραφία μουκαι

Η κολόνια

2008-01-29T01:33:00.000+02:00

Η φτηνή κολόνια που έχω πάνω στο τραπεζάκι.Χρηστική.Διάρκεια σύντομη.Για κάθε μέρα.Για το κάθε μέρα.Που φεύγει και περνά.Για το κάθε μέρα που εσύ δεν είσαι εδώ.Είναι στιγμές που πιστεύω πως δεν υπάρχεις.Και έτσι κάθε μέρα,Χρησιμοποιώ τη γνωστήΤη φτηνή κολόνιαΠου έχω πάνω στο τραπεζάκι.Και φυλάω την άλληΤην «καλή»Την «ακριβή»Που είχαμε αγοράσει μαζί ένα πρωί ΣαββάτουΓια τις καλές,Τις ακριβές

Σ' αγαπώ γιατί...

2008-01-28T19:19:00.000+02:00

Σ' αγαπώ γιατί όποτε σε σκέφτομαι δακρύζω...Γιατί τώρα που δεν υπάρχεις πια σκέφτομαι διαφορετικά το αύριο και φοβάμαι...Σ' αγαπώ γιατί με ωρίμασες.Γιατί δεν με κατέκρινες ποτέ , ίσως γιατί δεν μπορούσες.Σ' αγαπώ γιατί στα όνειρά μου έχεις μορφή ήλιου...Σ' αγαπώ γιατί ΉΣΟΥΝ ήλιος!Σ' αγαπώ που πέντε χρόνια μ' αγαπούσες...και μ' αγαπάς ακόμα...Σ' αγαπώ γιατί κατάφερες να με κάνεις να σου μοιάσω...

μικρές πράσινες θάλασσες

2008-01-27T20:23:00.001+02:00

Διάβασα για μικρές πράσινες θάλασσεςκαι απόρησαμε πείσμαμε το πείσμαδικό μουδικό σουόλων μαςΔιάβασα για μικρές πράσινες θάλασσεςκαι αγάπησα λίγο περισσότεροεσέναεμένακαι.Διάβασα για μικρές πράσινες θάλασσεςκαι ερωτεύτηκατα βότσαλατην άμμοπου πατάςεσύκαι εγώπριν.

Μου φαίνεται πως κάτι τρέχει

2008-01-24T00:03:00.000+02:00

Μου φαίνεται πως κάποια βράδιαΆστρα απλώνουν τα χέρια τουςΝ΄αγγίξουν τα σύννεφαΤ΄ακούω καθώς ανασάνουνΠάνω απ΄το κεφάλι μουΠροσπαθώ να φέρω στη μνήμη μουΤο φως που εκπέμπουνΜα το μόνο που θυμάμαιΕίναι σκοτάδι.Κι όταν ο φόβος με κυριεύειΈνα χέρι δεν έχω ν΄αγγίξωΚαι να με συνεφέρειΜου φαίνεται πως κάποια βράδιαΝιώθω τη θάλασσα να τρέμειΌχι σεισμός ή κάτι τέτοιοΜα σαν ρίγος να τη διαπερνάΚαθώς

Ψάχνουμε μάζι;

2008-01-21T01:44:00.000+02:00

Ψάχνω απεγνωσμένα μια λέξη για να πιαστώ.Να μπορέσω να αραδιάζω τις ιστορίες μουκαινακρυφτώ από τον κόσμο .Πέρυσι έκανα όνειρα.Φέτος κάνω υπομονή.Υπομονή με τον εαυτό μου πρωτίστωςΜικρός και καταπιεσμένοςΟρκισμένος εχθρός του πάντοτε.Ώρες ώρες με πιάνει μια θλίψηΓια αυτό που δεν μπορώ να γίνω.Κι άλλες ένα σφίξιμοσαν από έρωταΠου είμαι αυτό που είμαι.Μου δίνω τρεις λέξεις διορία.Και μετά τέλος.Όχι

Ένας Σατανάς Κανονικός

2008-01-18T15:48:00.001+02:00

Θυμήθηκα σήμερα πως όταν ήμουνα μικρήκαι τα γόνατα μου ήταν γεμάτα γρατσουνιές και "οικόπεδα"και ακόμη έπαιζα κάθε απόγευμα στη γειτονιά με όλα τα άλλα πιτσιρίκιαήμασταν πεπεισμένοι πως υπάρχουν τετράφυλλα τριφύλλιαΉταν κάτι σαν κυνήγι θησαυρού...Ήμουν σίγουρη πως κάποια στιγμή θα βρω ένα και τότε θα γίνω ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου ολάκερου.Όταν ήμουνα μικρήκαι τα γόνατα μου ήταν γεμάτα

Πρωτοχρονιάτικο (η καθυστέρηση προσωποποιημένη)

2008-01-14T15:24:00.000+02:00

Ακολουθεί ένα ποστ ατέλειωτης γκρίνιας.Παρακαλούνται οι γονείς να απομακρύνουν τα ανήλικα από τις οθόνες (TFT και μη)Διαβάζω εφημερίδες , επετειακά τεύχη περιοδικών και απορώ. Τελικά το μεγάλο κλισέ "Οι Έλληνες εύκολα ξεχνούν" , είναι αλήθεια.Διάβασα στο Ε της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας ,"Το 2007 ήταν κατακόκκινο: στους δρόμους από τις σημαίες των φοιτητών και των εργαζομένων , στα δάση από τις

Τα όρια

2008-01-11T22:10:00.001+02:00

Τα όρια του κόσμου μουείναι αταίριασταμε τα όρια των άλλων.Επινοώνταςκαινούργιες ,μικρές , ελεγειακέςιστορίεςκάθε φορά ορθώνομαι λίγο περισσότεροστην ωμότητα των πραγμάτων.Αγαπώ εσένα για να έχω τη δύναμηνα αγαπώ εμένα μια στάλα περισσότερο.Ξεχνάω επίτηδες την όψη του προσώπου σου.Εξασκώ την επιλεκτική μου μνήμη πάνω σουπιστεύοντας πως έτσι όλα θα είναι πιο εύκολα.Και ας μην είναι...Υ. Γ. Να

Is This The end?

2008-01-05T13:20:00.000+02:00

Λοιπόν δεν ξέρω τι ακριβώς πρέπει να γράψω και τι πρέπει να αποφύγω να αναφέρω.Αλλωστε ποιόν ενδιαφέρουν αυτά που μου συμβαίνουν;Όπως και να έχει λόγο αντοχών που δεν έχω πλέον ήρθε η ώρα να σταματήσω αυτό το μπλογκ τουλάχιστον προς το παρόν....Δεν έχω τη δύναμη να συνεχίσω όταν τόσα πολλά άλλα μου συμβαίνουν...Ελπίζω να ξυπνήσω αύριο και όλα να είναι απλώς υπέροχακαι να ανεβάσω ένα καινούργιο

Χαλασμένη Αγάπη

2007-12-30T21:20:00.000+02:00

Θλίψη στα μάτια.Ματωμένη καψούρα,άδεια βήματακενά θελήματαλόγια σπασμένα...Χαλασμένη αγάπηΜικρά πονήματαάθλια ανοίγματαλοξές αυταπάτες.Δωμάτια έρημαρούχα ασιδέρωτα...Χαλασμένη αγάπηΒρόμικα όνειραπαράξενα νεύματασκισμένες εικόνες.Παλιά παραπτώματαξεβγαλμένα χρώματα...Χαλασμένη αγάπηΧρόνια πολλά μωρό μου.Σ' αγαπώ και μου λείπεις

Μια υπεραιωνόβια αγάπη για σπασμένους σκελετούς χαρταετών

2007-12-09T14:16:00.000+02:00

Υπεραιωνόβια αγάπηγια ένα μάτσο σπασμένους σκελετούς χαρταετώνπεταμένους σε μια γωνιά του καθιστικού μουδίπλα στο παζλ 1000 κομματιώνπου επί 4 μήνες προσπαθούσα να συναρμολογήσωμπερδεμένοσαν τη μπερδεμένη μου λογικήπου επί 18 χρόνια προσπαθώ να συναρμολογήσωκαι να την κρεμάσω στον τοίχοδίπλα στα πτυχία που ποτέ δεν πήραπάνω από φωτογραφίες οικογενειακέςστο τραπεζάκι το μπαμπούμε καταθλιπτικά

Εκείνο τα παγκάκι. Το παγκάκι μας.

2007-12-03T17:56:00.000+02:00

Κάθομαι σε εκείνο το παγκάκι.Το παγκάκι μας.Η πλάτη μου γυρισμένη στο δρόμο.Γυρισμένη στον κόσμο.Έρχεσαι.Με σκουντάςΤρομάζω. Γυρνάω. Σε κοιτάζω.Μου χαμογελάς.Δίνεις δυο φιλιά στον ώμο.Κάθεσαι σε αυτό το παγκάκι.Το παγκάκι μας.Θέλω να κουλουριαστώ στην αγκαλιά σου.Και να μείνω εκεί.Για πάντα.Μένω ακίνητη.Σε παρατηρώ.Τι σκέφτεσαι άραγε τώρα;Πόσο απόμακρη είμαι;Πόσο κυνική;Συνειδητοποιώ πως ποτέ δεν

τελεία

2007-11-26T14:57:00.000+02:00

. Ξεκινώ.Ψάχνω λέξη...Βρίσκω!ΚολλάειΜου κολλάει...Ή και όχι.Άλλη λέξη.Όνειρο.Εσύ!Εφιάλτης.Εσύ!Προσπαθώ.Να βρω λέξη.Να κολλάει.*μιμούμαι / παραβλέπω / αγνοώ**μοιράζομαι / κουράζω*Μετανιώνω.*λέω / ξελέω / ξαναλέω*Ευθεία.Γραμμή.Τέλος.Αρχή.Όνειρο.Εσύ!Εφιάλτης.Εσύ!*αδιαφορώ / περιγελώ**ξενερώνω / εξαγριώνομαι*Ηρεμώ.Πλάνη..

Τώρα , Πάντα

2007-11-25T14:29:00.000+02:00

Διαβάζω όμορφες λέξειςΣυγκρίνω - Συγκλίνω - ΠαρεκκλίνωΥιοθετώ στοιχείαΔανείζομαι - Υπερασπίζομαι - ΤαυτίζομαιΚάνω πράξη τα λόγια σουΒυθίζομαι - Χαλιέμαι - ΧαραμίζομαιΤινάζω τη μυρωδιά σου από πάνω μουΕισπνέω - Εκπνέω - ΑποπνέωΠαπαγαλίζω φράσειςΦορτώνομαι - Χρεώνομαι - ΑναδιπλώνομαιΣφηνώνω αναμνήσεις στη ντουλάπαΠαραμυθιάζομαι - Ακυρώνομαι - ΞεχνιέμαιΚαταπίνω τα καμώματά σουΜεθώ - Μετανοώ -

Το χιόνι

2007-11-21T18:50:00.000+02:00

Πέρασα όλη μου τη ζωήμε την έντονη αίσθηση της έλλειψης και της απώλειας,υποφέροντας σαν τραυματισμένο ζώο.Αν δε σ'αγκάλιαζα τόσο σφιχτά,ίσως να μη σε θύμωνα στο τέλος,κι ίσως να μη γύριζα εκεί απ' όπου άρχιζαέχοντας χάσει την ισορροπία που πέτυχα {...}Τώρα νιώθω πάλι μέσα μουτην ίδια ανυπόφορη αίσθησητης απώλειας και της εγκατάλειψηςκαι ματώνω από παντού.Καμιά φορά σκέφτομαιότι αυτό που μου

Ξινόμαυρο

2007-11-12T22:17:00.000+02:00

Σου τηλεφωνώ.Μου λένε λείπεις.Να αφήσω ένα τηλέφωνοή μήπως το έχεις ήδη με ρωτάνε,να με πάρεις πίσω.-Θα ξανακαλέσω.Με έχεις άραγε καταχωρήσειστην ατζέντα σου;στο Νστο Εή μήπωςστο Κ;Τα πόδια μου τρέμουν.Τα χέρια μου το ίδιο.Δεν σε σκέφτομαι.Πίνω ένα ποτήρι κρασί.Κόκκινο.Δεν σε σκέφτομαι.Ξινόμαυρο.Δεν σε σκέφτομαι.Στυφό.Τσούζει η γλώσσα.Δεν σε σκέφτομαι.Χρώμα σκούρο, βαθύ.Άρωμα βατόμουρο...

Το όχημα και η φούστα

2007-11-06T09:36:00.000+02:00

Είχαμε πει πως θα πηγαίναμε για τσάι.(φλώρικο - σοφιστικέ - κολλητικό)Τα πρώτα τρία ραντεβού ακυρωνόντουσαν λίγο πριν βρεθούμε.Και ύστερα είπα να το παίξω βαρύ πεπόνι και να μην ξαναπροτείνω έξοδο.(Επαναπροσδιορισμός:Ποιος ο ρόλος μου;Αυτός του κυνηγού;Όχι βέβαια!)Και κάποτε(λολ), ένα ζεστό πρωινό Σαββάτου το τηλέφωνο χτύπησε.Τόσο ζεστό το πρωινό που κυκλοφορούσα στο σπίτι με το μοναδικό

Χ πράγματα που ΠΡΕΠΕΙ να γνωρίζετε για μένα.

2007-10-21T15:16:00.000+03:00

1. Είμαι ψηλή , ξανθιά , γαλανομάτα με γυμνασμένο σώμα και όμορφα μακριά μαλλιά.Το κρύβω επιμελώς με την ολόσωμη στολή μου...Ρωτάτε το γιατί;Για να αφήσω χώρο και για τις άλλες λιγότερο ωραίες από μένα κοπέλες.2. Λατρεύω την Πέγκυ Ζήνα, έχω κάνει θεά την Άννα Βίσση , σιγοτραγουδώ όλη μέρα τραγούδια του Πλούταρχου και έχω γεμίσει το δωμάτιο μου με αφίσες του Σάκη (τι θα πει ποιανού Σάκη;)Το κρύβω

...

2007-10-17T19:14:00.000+03:00

Σ'αγαπώ Σ'αγαπώ Σ'αγαπώ Σ'αγαπώ Σ'αγαπώ Σ'αγαπώ

Έγινε Κάποτε: Αύριο

2007-10-14T02:58:00.000+03:00

Της είχε πει:-Δεν θα ήθελα ποτέ να σε συναντήσωΟύτε καν τυχαία...Δεν θα ήθελα ποτέ να σε συναντήσωΔεν θα ήθελα να σε συναντήσω στο δρόμοή να κάθεσε δίπλα μου σε ένα καφέ και να με προσέξειςΚαι να σε προσέξω.Και εκείνη είπε:-Εντάξει.Γιατί είπε εντάξει;Ήθελε τόσο πολύ να τον δει...Μα του είπε εντάξει.Και ύστερα τον είδε...Τον είδε κάπου εκεί , έξω από το μαγαζί με τις μαριονέτες.Και ήταν όπως

Κονγκό

2007-10-10T22:40:00.001+03:00

Στο Κογκό καθημερινά καταγράφονται 10 βιασμοί γυναικών και κοριτσιών.Το 70% του γυναικείου πληθυσμού έχει καταγγείλει πως έχει βιαστεί ΤΟΥΛΆΧΙΣΤΟΝ μία φορά στη ζωή του μέχρι τώρα (και πιστέψτε με δεν θα είναι η τελευταία).Οι βιασμοί είναι μαζικοί από μέλη του στρατού και ομάδες εκφοβισμού.Τις περισσότερες φορές τα θύματα μένουν με "προίκα" ανεπανόρθωτες σωματικές βλάβες.Βέβαια μετά από τέτοιο

Zwaziland-Ζουαζιλάνδη

2007-10-09T21:05:00.002+03:00

Μέσα σε 7 μόλις χρόνια το όριο ζωής φτάνει στα 32 χρόνια από τα 58 που βρισκόταν το 2000.Η χώρα με πληθυσμό μόλις ένα εκατομύριο ανθρώπους που όμως έχει πετύχει ένα παγκόσμιο ρεκόρ.Το υψηλότερο ποσοστό φορέων του ιου HIV.Ο λαός της Ζουαζιλάνδης λοιμοκτονεί τη στιγμή που ο Βασιλιάς της κατατάσεται στη 15η θέση της λίστας Forbes με τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο.Ο λαός της Ζουαζιλάνδης

Ιθάκη

2007-10-04T14:40:00.000+03:00

ΙΘΑΚΗ Δεν ξέρω αν έφυγα από συνέπεια ή από ανάγκη να ξεφύγω τον εαυτό μου, τη στενή και μικρόχαρη Ιθάκη με τα χριστιανικά της σωματεία και την ασφυχτική της ηθική. Πάντως, δεν ήταν λύση, ήταν ημίμετρο. Κι από τότε κυλιέμαι από δρόμο σε δρόμο αποχτώντας πληγές κι εμπειρίες. Οι φίλοι που αγάπησα έχουνε πια χαθεί κι έμεινα μόνος τρέμοντας μήπως με δει κανένας που κάποτε του μίλησα για ιδανικά…

Back To Black

2007-09-23T14:20:00.001+03:00

I tread a troubled trackMy odds are stackedI'll go back to black.

Η Καραμέλα

2007-09-08T19:17:00.000+03:00

Το ερέθισμα: Η μπλούζα.Μία μπλούζα μαύρη.Η ανάμνηση:Εσύ.Η μπλούζα μου, μία απλή μαύρη μπλούζα είχε τη μυρωδιά σου.Δεν θυμόμουν να την είχα φορέσει ποτέ όσο ήμασταν μαζί.Μα και να το είχα κάνει, πάει τόσος καιρός....Μύριζε εσύ.Τα περαιτέρω σχόλια:Από την πρώτη στιγμή που ήρθα κοντά σου,αυτό ήταν που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση.Ή τουλάχιστον αυτό μου έμεινε μέχρι και σήμερα.Αυτή

σόrrυ

2007-09-04T16:07:00.000+03:00

Την είδα και φορούσε ένα όμορφο μοβ φόρεμα.-Ωπ φοράμε και άλλα χρώματα εκτός από μαύρο;-Βασικά τόσο καιρό το μαύρο δεν το φοράω από επιλογή Νάντια.Είναι ένδειξη πένθους.*αμηχανία**σιωπή*-Εεε σόρρυ*σόρρυ**σόρρυ*Κύλησε ασυναίσθητα.Το σόρρυ.Αντί ενός "λυπάμαι".Και ακούστηκε τόσο γελοίο.Σόρρυ.Μια τόσο δα μικρή λεξούλα,δύο συλλαβές.Το λες και την ίδια στιγμή το ξεχνάς,δεν έχει βάροςμήτε για σένα,μήτε

Πόσο κακή είμαι στο να βρίσκω τίτλους1

2007-09-02T19:55:00.000+03:00

Η βοή των συναισθημάτων χαρακώνει τη γλώσσα της λογικής.Μας αφήνει γυμνούς μπροστά σε τύπους και προσχήματα.Η φωνή των συναισθημάτων είναι η κόρη,που βεβηλώνει το κρεβάτι των γονιών της,κάνοντας έρωτα επάνω του.Συνειδητοποιώ πόσο ανήμπορη είμαιώστε να καταφέρω να τιθασεύσω όσα αισθάνομαι.Και έτσι αφήνομαι και παρασύρομαι,γυμνή μπροστά σε τύπους και προσχήματα,σε μικρά μαύρα σύμβολα.Καλό μήνα

μην

2007-08-31T15:49:00.000+03:00

μην καταργείτε την υπογεγραμμένηιδίως κάτω από το ωμέγαείναι κρίμα να εκλείψειη πιο μικρή ασέλγειατου αλφαβήτου μας-Ντίνος Χριστιανόπουλος-μικρά ποιήματα-Το κορμί και το σαράκι-

Mia Volta

2007-08-05T20:18:00.000+03:00

Simera skeftika na pao mia volta. Kai o kairos itan toso katallilos gia mia volta. Itan san na mou elege : Pigaine mia volta. Kai etsi piga. Alloste oloi prepei na ta exoume kala me ton kairo.Foresa ekeini ti roz fousta me ta louloudakia , toso mikra pou san ta evlepes apo makria evazes stoixima pos einai aplo poua. Foresa kai to mantili sto laimo. Ekeino to ipervolika makri pou an den to efernes

Ποτέ δεν ήμουν καλή στους πιασάρικους τίτλους

2007-07-29T20:54:00.000+03:00

Έχωντας συμπληρώσει ένα μήνα+ χωρίς να σας μιλήσωτο αποφάσισα να γράψω δυο κουβέντεςαν και η έμπνευση είναι κάτι που μου λείπει τελευταία (αν την είχα ποτέ δηλαδή).Και πάλι όλες οι λέξεις δεν θα είναι δικές μουθα καπηλευτώ όμορφα λόγια ξένων και σημαντικών ανθρώπων που ποτέ δεν θα φτάσω .Μα για αυτό είμαι εδώ σε τούτο τον όμορφο κόσμο για να παραδέχομαι οτι δεν είμαι αρκετά καλή.Στο γυμνάσιο μου

Ο τέλειος άντρας, ο άντρας ο σωστός

2007-06-22T16:04:00.000+03:00

λοιπόν θα αφήσω τα άσχημα νέα για μια άλλη φορά και θα ανταποκριθώ στην πρόσκληση της αγαπητής Άλεξ να περιγράψω τον ιδανικό για μένα άντρα....Αυτή τη φορά όπως και κάθε άλλη βεβαίως βεβαίως δεν θα μιλήσω γενικά μα θα αναφερθώ σε κάποιον.... Οπότε ναι υπάρχει ο τέλειος άντρας αλλά δεν σας λέω το όνομα του γιατί θα μου τον κλέψετε :ΡΟ τέλειος άνδρας είναι ειλικρινής είναι και σκεπτόμενος....

Θέλω

2007-06-15T03:50:00.000+03:00

Θέλωθέλω να σου γράψω για ακόμη μια φοράΝα σου πωΜου λείπειςΣε θέλωΣε αγαπώΘέλω να σου γράψω για ακόμη μια φοράΝα σου πω πόσο σε θέλω δικό μουΠόσο σε θέλω πλάι μουΝα με αγγίζειςΣε εκείνες τις τεράστιες βόλτες του μυαλού μαςΠου καθόμαστε και δεν μιλάμεΜόνο καθόμαστε....Φοβάμαι τα χιλιοειπωμέναΦοβάμαιΦοβάμαιΚάθε φορά κάτι ακόμη φοβάμαιΑντί να ελευθερώνομαι φοβάμαι περισσότεροΦοβάμαι εμέναΦοβάμαι

όνλαιν ραδιόφωνο

2007-06-10T00:28:00.000+03:00

Με πολύ μεγάλη μου χαρα σας ανακοινώνω ότι επιτέλους μετά από τόσο καιρό που περιμένω , ο ραδιοφωνικός σταθμός στον οποίο κάνω εκπομπή ανέβασε και λινκ για ον λάιν ακρόαση μέσω ίντερνετ. και έτσι ναι ναι ναιιιιιιιιι θα έχετε τη χαρα(?!!) να με απολαμβάνεται κάθε παρασκευή 9 με 11 το βράδυ ίσως και λίγο περισσότερο, όσο κρατάν οι μπύρες μου δηλαδή μέσω του λινκ www.sierafm.grπάρτε λοιπόν τα χάπια

χωρίς τίτλο Νο2

2007-06-06T12:04:00.000+03:00

Φοβάμαι.Φοβάμαι πως τα χρόνια περνάνεκαι δεν θα προλάβω να σου πωπως σ'αγαπώ.Μη τρομάζεις που κλαίω.Κλαίω που σ'αγαπώ!Μόνο αυτό,Μα κλαίω και φοβάμαι μη σε τρομάξω.Είμαι τρομακτική όταν κλαίω.Τρομάζω κι εμένα ακόμη.Πόσο σ'αγαπώ.Μονάχα αυτό.Και τότε θα είμαι αθάνατη.Γιατί θα το ξέρεις.Γιατί δεν θα ντρέπομαι να στο πω.Δεν μ'αρέσουν οι συναισθηματισμοί.Θα απογυμνωθώ,μα ύστερα σκέφτομαι πως εσύ με

my tiger

2007-06-04T20:12:00.000+03:00

My tiger goes grrrrI love Thrasivoulos.

Για την Αμαλία

2007-06-01T18:00:00.000+03:00

Από το πρωί προσπαθώ να βρω τα λόγια. Μα δεν μπορώ.Μου φαίνονται όλα τόσο λειψά....Και τόσο μικρή εγώ για να μιλήσω για μια γυναίκα , για έναν άνθρωπο σαν την Αμαλία.Λυπάμαι. Λυπάμαι τόσο πολύ.Και δεν ξέρω αν χρειάζεται καν να το αναφέρω.Λυπάμε. Λυπάμε τόσο πολύ.....

ΑΓΧΩΣΟΥ

2007-06-01T16:37:00.000+03:00

μου είπαν να σας ειδοποιήσω πως καινούργιος μήνας κατεύθασε.ο ναι.Καλό Μήνα λοιπόν.Ο Ιούνιος είναι εδώ....Θα έπρεπε να είμαι πολύ χαρούμενη...Αλλά φέτος είναι η χρονιά που "πρέπει" να είμαι αγχωμένη.Δεν ήμουν...Στην πορεία με έπεισαν πως είμαι.Και περνάω ανεβοκατεβάσματα.Πανελλήνιες γαρ.Στην αρχή πριν ξεκινήσω να γράφω οι δικοί μου μου έλεγαν:Δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεσαι.Κάτσε διάβασεΚάτσε

Τα αμύγδαλα

2007-05-26T10:58:00.001+03:00

Η αγάπη είναι σαν τα αμύγδαλα.Δεν μαρέσουν.Αλλά αν δω κάποιον να τα τρώει ζηλεύω....Και πέφτω με τα μούτρα.Και τσακ να σου και το πικρό. Είναι μπλιαχ.Υπόσχομαι πως δεν θα ξαναφάω αμύγδαλα.Άφτερ ολ δεν μου αρέσουν βρε αδερφέ.... οχουυΜη τρώτε αμύγδαλα ρε παδιά ζηλεύω... μη.Υ.Γ. Η εικόνα είναι άσχετη αλλά παρόλα αυτά δική μου.

Επόμενη Στάση

2007-05-25T20:52:00.000+03:00

Πατάω fast forward.Να προλάβω.Να προλάβω;Να προλάβω τον ήλιο πριν δύσει.Η δύση.Όμορφη κόκκινη θάλασσα.Απέραντη σαν το συναίσθημα.Η αγάπη.Μεγάλη απατηλή φαντασία.Ντυμένη στα μαύρα σαν τον έφηβο εαυτό μου.Πατάω fast forward.Να προλάβω.Να προλάβω τον ήλιο.Επόμενη στάση κατεβαίνω.Επόμενη στάση.Επόμενη στάση: Μαρτίου.(Αφιερωμένο)

ΣτΟυ κόσμου τΟ λίγο - Στου υποκΌσμου το Πολύ

2007-05-23T18:24:00.000+03:00

Κουράστηκα καρδιά μου .... κουράστηκα.Κι είναι ακόμη τόσο νωρίς μ'ακούς;Στου κόσμου το λίγοΣτου υποκόσμου το πολύΤο πάρα πολύ του ονείρου.Κι είναι νωρίς ακόμη , τόσο νωρίς.Κουράστηκα...Να ψάχνω τις λέξεις που σ'αγγίζουν.Τα λόγια.Λόγια , Λόγια , Λόγια.Κι όμως ποτέ δεν σου'δωσα να καταλάβεις.Δεν προσπάθησα.Ή προσπάθησα πολύ.Ψάχνω τις λέξεις. Τις λέξεις που σ'αγγίζουν.Ίσως να είναι μπροστά μου.Τόσο

χωρίς τίτλο Νο1

2007-05-22T15:52:00.000+03:00

Μερικοί με λένε συναισθηματική.Είμαι εγώ συναισθηματική; Πλακα κάνεις....Εγώ; Εγώ είμαι σκληρή παιδί μου.....Δες δες . Είμαι σκληρή τέλος.Οκ Οκ όχι πάντα...Μερικές φορές κάνω το λάθος και δεν είμαι.....Γιατί σκληρή γίνομαι και γκρινιάζουν .....Συναισθηματική γίνομαι και με πατάνε....Όχι Όχι δεν θέλω να με πατάει κανένας εμένα ακούτε;ΚΑ-ΝΕ-ΝΑΣ .-(ολογράφος για να το εμπεδώσουμε ---> τελεία και

Συνήθως

2007-05-18T22:10:00.001+03:00

Συνήθως.Συνήθως όλοι λένε καλησπέρα.Ίσως καλημέρα.Συνήθως.Όλοι απευθύνουν χαιρετισμό.Χαρές. Γέλια. Καλωσορίσματα.Συνήθως.Όχι σήμερα.Όχι τώρα.Σήμερα θα δηλώσουμε την αγάπη.Σήμερα θα δηλώσουμε τον έρωτα.Σήμερα θα δηλώσω την αγάπη.Σήμερα θα δηλώσω τον έρωτα.Ένα πράγμα μόνο ξέρω.Πως θέλω κάτι να πω.Κι ένα πράγμα μόνο θέλω:Να το πω σε κείνον.Κείνον τον λένε Κωστή,αλλά αυτό που θέλω να πω πως το λένε;